| รางวัลนิลวรรณ ปิ่นทอง – บรรณาธิการดีเด่น 2559
ข่าวทางอีศาน | วันที่ 14 ธันวาคม 2559 | ผู้บันทึก: xers | ผู้ชม: 513

รางวัลนิลวรรณ ปิ่นทอง – บรรณาธิการดีเด่น 2559
ถ้อยคำ: ปรีดา ข้าวบ่อ
10 ธันวาคม 2559

บรรณาธิการดีเด่น 2559-1

บรรณาธิการดีเด่น 2559-2 บรรณาธิการดีเด่น 2559-3 บรรณาธิการดีเด่น 2559-5 บรรณาธิการดีเด่น 2559-4

คำพูดเล็กน้อยในวันรับรางวัลบรรณาธิการดีเด่น ร่วมกับคุณนิรันศักดิ์ บุญจันทร์ และคุณนรีภพ สวัสดิรักษ์ จิระโพธิรัตน์ (9 ธันวาคม 2559 ณ หอศิลปและวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร)

“ขอบคุณคณะกรรมการสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทยฯ และฝากกราบอาจารย์คุณนิลวรรณ ปิ่นทอง ด้วยครับ ภาพอาจารย์ที่ติดตาติดใจผมคือ ภาพอาจารย์นั่งที่โต๊ะทำงานพร้อมกระดิ่งสัญญาณสั่งงาน รางวัลที่ผมได้รับวันนี้คือเกียรติ คือกำลังใจ คือแรงกระตุ้นเตือนให้อ่านให้ศึกษาให้ทำงานให้มากขึ้น

เรื่องที่ผมจะพูด ผมขอแสดงออกด้วยความรู้สึกจากการครุ่นคำนึงในห้วงบ้านเมืองเปลี่ยนรัชกาล และจะผ่านสู่พุทธศักราชใหม่ ดังที่ผมเขียนไว้ในบทบรรณาธิการนิตยสาร”ทางอีศาน” ชื่อเรื่อง “คน และการเปลี่ยนผ่าน” ดั่งนี้ครับ

…คนแต่ละวัยซึมซับความเปลี่ยนแปลงแห่งฤดูกาล ฝน หนาว ร้อน ไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับวันวัยที่ผันผ่านจึงสัมผัสรู้ได้ตามวงปีแห่งชีวิตที่เพิ่มขึ้น

คนต่างอาชีพ ฐานะ ภูมิรัฐศาสตร์ ระดับการศึกษา สภาพแวดล้อมของการดิ้นรนดำรงชีพ จะรับรู้สภาพเหตุการณ์บ้านเมืองแตกต่างกัน จนเมื่อมีวิกฤติภายในและภายนอกประเทศ ด้วยผลกระทบถึงตัวจึงจะตื่นตระหนก พรมแดนความรับรู้อาจเปิดขยาย

คนแต่ละชาติพันธุ์วรรณา มีวิถีฮีตคอง ประเพณี จิตวิญญาณ เฉพาะของตน ต้องน้อมศึกษาเรียนรู้ เคารพในศักดิ์ศรีซึ่งกันและกัน นี่เป็นฐานแห่งความสามัคคีและพลังที่เกรียงไกรของทุกชุมชนและสังคม

คนในดินแดนที่ถูกขีดแบ่งเขตประเทศ จะถูกสร้างมายาคติ ความรัก และการคลั่งชาติอย่างฝังลึก จนถึงกาลใกล้ดับสลายของจักรวาล จึงยอมรับความเป็นเผ่าพันธุ์ และการอยู่ร่วมโลกเดียวกัน ถึงกระนั่นก็ยังไม่ใช่เรื่องที่สายเกินไป

คนทุกคนรู้ว่าเกิดมาต้องตาย ไม่วันนี้ก็วันพรุ่ง แต่ถ้าหากยังไม่เจ็บป่วยขั้นล้มหมอนนอนเสื่อ ไม่ถูกโปยตีด้วยชราภาพอย่างที่สุด น้อยคนนักจะเตรียมพร้อมทางความคิดจิตใจได้

คนที่เต็มคนคือ คนผู้เข้าใจเข้าถึงด้านในตัวเอง รู้จักชีวิตครอบครัวและกำพืดของตน รู้จักความคิดฝัน จินตนาการ หมั่นเพิ่มพูนทักษะความสามารถ มุ่งมั่นสู่การสร้างสรรค์ชีวิตและโลกอย่างไม่ลังเล และไม่ยอมจำนน

คนที่เป็นปัจเจกชนต้องเข้มแข็ง หยิ่งทะนงในความเป็นตัวของตัวเอง เมื่อรวมกลุ่มจึงจะทรงค่า มีแก่นและเป้าหมาย เมื่อเป็นชุมชนจึงเจริญพัฒนา ถึงระดับประเทศชาติก็รุ่งเรือง สงบ สุขสันต์

คนส่วนใหญ่จะมีชีวิตความเป็นอยู่เพียงพอได้ ต้องใช้ปัญญาใช้ต้นทุนทางวัฒนธรรมอันดีงามที่สั่งสมมาแต่ครั้งบรรพชน สร้างชุดองค์ความรู้ใหม่ขึ้นมา ก้าวออกจากกรอบวิถีการหากินแบบเก่า ช่วยกันกำหนดโครงครอบสังคมที่เป็นธรรม ขจัดความเหลื่อมล้ำ เพิ่มค้ำคุณธรรม ร่วมคัดสรรคนเก่งคนดีเข้าไปบริหารจัดการงานแผ่นดิน ให้ยิ่งมีหน้าที่ความรับผิดชอบสูงยิ่งเสียสละ”.


วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 73 : กระแสละคร “บุพเพสันนิวาส : ออเจ้า” : ภาพสะท้อนประวัติศาสตร์อยุธยาในยุคประวัติศาสตร์ร่วมสมัย
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : ฝากไว้ในแผ่นดินถิ่นอีสาน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : มัณฑเลย์…สะพานข้ามกาลเวลา (ตอนจบ)
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : ภาพจำลองอุตตรกุรุทวีปในพิธีศพชาวอีสาน
วรรณศิลป์ : เรื่องเล่าชุดพ่อเฒ่ากับลูกเขย : ติดตาม
วรรณศิลป์ : เฮฮาสาระ : ตลาดโบราณ
วรรณศิลป์ : เฮือนชานศิลปิน | รชตะ กาญจนสุนทร “ผู้สัมผัสได้ถึงแสงเงาชีวิต”
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : สาส์นจากทางอีศาน
นิตยสารทางอีศาน : 75
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 บทบรรณาธิการ : ปักหลักให้แน่น แก่นต้องมี

IsanGate.com somkhitsin.net nongbualumphunews.com อีสานดอทคอม สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง สำนักข่าวปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน สโมสรนักเขียนภาคอีสาน วารสารดินดีเจอร์นัล อีสานร้อยแปด ดอทคอม
เข้าระบบ | ออกระบบ
4849315  Views