| ทางอีศาน 74 : สัมพันธ์พุทธ – ฮินดู – อิสลาม ที่เมืองโบราณยะรัง
วรรณศิลป์ | วันที่ 5 มิถุนายน 2561 | ผู้บันทึก: chonniyom | ผู้ชม: 196

นิตยสาร “ทางอีศาน” ฉบับที่ ๗๔
ปีที่ ๗ ประจำเดือนมิถุนายน ๒๕๖๑
นิตยสารรายเดือนของชาวอีสานและคนไททุกภูมิภาค
ลึกซึ้งรากเหง้า เข้าใจปัจจุบัน รู้ทันอนาคต

สัมพันธ์พุทธ – ฮินดู – อิสลาม

ที่เมืองโบราณยะรัง

โดย ชุมศักดิ์ นรารัตน์วงศ์

“ชาวบ้านแถบนี้ไม่ทราบข้อมูลอะไรมาก่อน จนวันหนึ่งมีชาวฝรั่งต่างชาติเดินทางมาในชุมชนพร้อมกับถือแผนที่มาด้วยฉบับหนึ่ง มาสอบถามเรื่องสถานที่โดยกางแผนที่ให้ชาวบ้านช่วยดูแล้วบอกว่า รู้ไหมว่าแถบนี้ทั้งหมดเคยเป็นเมืองโบราณสำคัญในประวัติศาสตร์”

เปาะจิ ชาวบ้านมุสลิมคนหนึ่งซึ่งอาศัยทำเรือกสวนไร่นาอยู่ในพื้นที่มานาน เอ่ยถ้อยคำนี้ให้ฟัง ครั้งที่ข้าพเจ้าลงไปสำรวจสภาพพื้นที่ของ “ชุมชนโบราณยะรัง” ช่วงเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ก่อนที่ต่อมา เมืองโบราณแห่งนี้จะเป็นที่รับรู้ของผู้คนวงกว้างในฐานะ “เมืองโบราณยะรัง” หรือที่ตั้งของศูนย์กลาง “อาณาจักรลังกาสุกะ (Langkasuka)” ในอดีต

อาณาจักรโบราณซึ่งมีอายุเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งบนคาบสมุทรมลายู มีอาณาเขตจรดทะเลทั้งสองฝั่ง คือ ฟากฝั่งตะวันออกจรดอ่าวไทยบริเวณจังหวัดปัตตานี และทิศตะวันตกจรดอ่าวเบงกอลเหนือแคว้นไทรบุรี (รัฐเคดะห์) ประเทศมาเลเซีย มีเส้นทางการค้าโบราณปรากฏเป็นหลักฐานเชื่อมต่อวิถี

เป็นเมืองโบราณที่ได้การยอมรับกันว่า คือชุมชนโบราณสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ปรากฏโบราณสถาน โบราณวัตถุศิลปะทวารวดีกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๒-๑๔ โบราณวัตถุที่ขุดค้นพบสะท้อนว่า เมืองโบราณยะรังเป็นชุมชนที่มีศิลปะและวัฒนธรรมได้รับอิทธิพลโดยตรงจากอินเดียสมัยคุปตะ – หลังคุปตะ และศิลปะในอินเดียตอนใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การยอมรับนับถือศาสนาพุทธลัทธิมหายาน รวมทั้งมีการติดต่อกับดินแดนใกล้เคียง เช่น ในคาบสมุทรอินโดจีนและดินแดนรอบอ่าวไทยที่มีรูปแบบศิลปะและวัฒนธรรม ใกล้เคียงศิลปะทวารวดีในดินแดนภาคกลางของประเทศไทยในปัจจุบัน และน่าจะเป็นวัฒนธรรมที่มีรูปแบบเฉพาะตัว มีความเจริญอยู่ใ นราวพุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒

ความสัมพันธ์เชิงประวัติศาสตร์สัมพันธ์ระหว่างความเป็น “มลายู” ที่มีจุดกำเนิด ณ เมืองจัมบี – ศรีวิชัย พื้นที่ตอนใต้ของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย กับ อาณาจักรลังกาสุกะ – เมืองโบราณยะรัง ฝั่งชายแดนตอนใต้ของประเทศไทย จึงมี “ราก” ที่หยั่งลึกเกาะเกี่ยวปฏิสัมพันธ์กันมาอย่างแนบแน่นเนิ่นนาน ปรากฏผ่านทางร่องรอยโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัฒนธรรม และวิถีชีวิตผู้คนทั้งพุทธ – ฮินดู – อิสลาม

***อ่านฉบับเต็มเรื่อง สัมพันธ์พุทธ – ฮินดู – อิสลาม ที่เมืองโบราณยะรัง ได้ใน นิตยสารทางอีศาน ฉบับที่ ๗๔ เดือนมิถุนายน ๒๕๖๑


วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : จาก ‘สิบหกเจาไท’สู่ ‘สิบสองจุไท’
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : Supermarket ที่ (เราควร) รัก
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : เมื่อทินกรจะลาโลกไปไกล ยามนี้จำต้องพรากจากดวงใจ ไกลแสนไกลสุดห่วงยอดดวงตา
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : ชื่อเก่าของแขวง “อัตตะปือ” เมืองลุ่ม – เมืองลาวหลง – รามะลักองกาน – บ้านเก่าหาดขี้ควาย – แอกะปือ – อัตตะปือ
วรรณศิลป์ : ขึ้นทะเบียนสัตว์ คิดได้ไง
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : เมืองคง โรงเรียนสร้างคน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : วิถีกินอยู่คนอีสาน อาหารภัตตาคารในเถียงนาน้อย ลาบเทา
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : พระยืนทวารวดี นิยมแบบจีวรเรียบ
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : ที่ทำการชาวนา : สง่า ด่วนรับรัมย์ ศูนย์บัญชาการเพื่อทางรอดของชุมชน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : รัฐโมโลยู – ที่ตั้งอาณาจักรมลายูโบราณ

IsanGate.com somkhitsin.net nongbualumphunews.com อีสานดอทคอม สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง สำนักข่าวปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน สโมสรนักเขียนภาคอีสาน วารสารดินดีเจอร์นัล อีสานร้อยแปด ดอทคอม
เข้าระบบ | ออกระบบ
5055834  Views