| ทางอีศาน 76 : บทบรรณาธิการ
วรรณศิลป์ | วันที่ 1 สิงหาคม 2561 | ผู้บันทึก: chonniyom | ผู้ชม: 172

นิตยสาร “ทางอีศาน” ฉบับที่ ๗๖
ปีที่ ๗ ประจำเดือนสิงหาคม ๒๕๖๑
นิตยสารรายเดือนของชาวอีสานและคนไททุกภูมิภาค
ลึกซึ้งรากเหง้า เข้าใจปัจจุบัน รู้ทันอนาคต

บทบรรณาธิการ 

โดย ปรีดา ข้าวบ่อ

 

“เรียนรู้อดีต สร้างสรรค์อนาคต”

มนุษย์มีต้นกำเนิดที่ทวีปอัฟริกา แล้วเคลื่อนย้ายไปทั่วทีปทั่วแดน ทำนองคล้ายคลึงกับมะละกอที่เกิดจากอเมริกากลาง จากนั้นแพร่พันธุ์ไปไกลที่อัศจรรย์ใจกว่านั้นคือ มะละกอมาผสมลงตัวกับ“ปลาเแดก” จนทำให้ “ตำบักหุ่ง”กลายเป็นอาหารหลักของคนไทยภาคอีสาน

มนุษย์ในทวีปเอเชียตะวันออกพัฒนามากว่าสองหมื่นปี จำเพาะที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือดินแดนสุวรรณภูมิของเรา ก็มีมนุษย์เผ่าพันธุ์ต่าง ๆ อาศัยอยู่มาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ ในภาคอีสานมีความหลากหลายทางชาติพันธุ์วรรณนา หาอยู่หากิน ร่วมรังสรรค์วัฒนธรรม มาจนเป็นคุ้มบ้านคุ้มเมืองและสหพันธ์นครรัฐ จนก้าวกระโดดใหญ่เมื่อผสานพัฒนาวัฒนธรรมจากเบื้องบูรพา (ไป่เยวี่ย)
สร้างสรรค์การผลิตเกลือและหลอมโลหะ แล้วผสานพัฒนาวัฒนธรรมจากเบื้องประจิม (ชมภูทวีป) สร้างสรรค์อักษร ระบอบสังคมและศาสนา

บริเวณที่ราบสูงภาคอีสานและผืนดินน้ำป่าภูเขารอบด้าน มีหลักฐานปรากฏอารยธรรมมาตั้งแต่ยุคบ้านเชียง ฟูนัน เจนละ จามปา ขอมมอญ ละโว้ ล้านนา ล้านช้าง ฯลฯ ซึ่งผ่านการก่อเกิด แผ่ขยายรุ่งเรือง หลอมรวม กลืนกลาย สลายสูญ สลับทับซ้อนไปมาจนยังสภาพแห่งยุคสมัยที่พวกเราเกิดมาลืมตาเห็นขณะนี้

“หลายชาติสูญสิ้นไปอย่างไร้ร่องรอย และประวัติศาสตร์แสดงเหตุผลอย่างชัดแจ้ง ด้วยเหตุผลง่าย ๆ เพียงประการเดียวสำหรับทุก ๆ กรณี นั่นคือชาติเหล่านั้นสูญหายเพราะประชาชนไม่เข้มแข็ง” นักปราชญ์โบราณ – รัดยาด คิปลิ่ง กล่าวไว้

มนุษย์ที่เป็นคนผู้อาศัยบนที่ราบสูงภาคอีสานของราชอาณาจักรไทย ได้ต่อสู้ปรับแปงพัฒนาตนมาแล้วในทุกด้าน พวกเรามีทัศนะการมองโลกเข้าใจชีวิต มีวิถีวัฒนธรรม ที่บ่มสร้างมาอย่างอุดมสมบูรณ์มีคนสรุปนิยามว่า “ตำบักหุ่ง” คือ จิตวิญญาณคนภาคอีสาน จิตวิญญาณแห่งความเรียบง่าย ประหยัด อดออม นอบน้อมแต่ไม่จำนน ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของโลกและวิวัฒน์ไปของมวลมนุษย์ คนภาคอีสานและคนไททุกหนแห่งผู้เข้มแข็ง จึงยังยืนหยัดต่อสู้ ศึกษาและส่งทอดอารยธรรมของตน และรังสรรค์สังคมอนาคตอันดีงามได้สืบไป.


วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : จาก ‘สิบหกเจาไท’สู่ ‘สิบสองจุไท’
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : Supermarket ที่ (เราควร) รัก
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : เมื่อทินกรจะลาโลกไปไกล ยามนี้จำต้องพรากจากดวงใจ ไกลแสนไกลสุดห่วงยอดดวงตา
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : ชื่อเก่าของแขวง “อัตตะปือ” เมืองลุ่ม – เมืองลาวหลง – รามะลักองกาน – บ้านเก่าหาดขี้ควาย – แอกะปือ – อัตตะปือ
วรรณศิลป์ : ขึ้นทะเบียนสัตว์ คิดได้ไง
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : เมืองคง โรงเรียนสร้างคน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : วิถีกินอยู่คนอีสาน อาหารภัตตาคารในเถียงนาน้อย ลาบเทา
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : พระยืนทวารวดี นิยมแบบจีวรเรียบ
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : ที่ทำการชาวนา : สง่า ด่วนรับรัมย์ ศูนย์บัญชาการเพื่อทางรอดของชุมชน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : รัฐโมโลยู – ที่ตั้งอาณาจักรมลายูโบราณ

IsanGate.com somkhitsin.net nongbualumphunews.com อีสานดอทคอม สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง สำนักข่าวปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน สโมสรนักเขียนภาคอีสาน วารสารดินดีเจอร์นัล อีสานร้อยแปด ดอทคอม
เข้าระบบ | ออกระบบ
5055100  Views