| ทางอีศาน 78 : พระยืนทวารวดี นิยมแบบจีวรเรียบ
วรรณศิลป์ | วันที่ 10 ตุลาคม 2561 | ผู้บันทึก: chonniyom | ผู้ชม: 383

นิตยสาร “ทางอีศาน” ฉบับที่ ๗๘
ปีที่ ๗ ประจำเดือนตุลาคม ๒๕๖๑
นิตยสารรายเดือนของชาวอีสานและคนไททุกภูมิภาค
ลึกซึ้งรากเหง้า เข้าใจปัจจุบัน รู้ทันอนาคต

พระพุทธรูป ศิลปะคุปตะ สายสกุลช่างสารนาท

 

พระยืนทวารวดี นิยมแบบจีวรเรียบ

โดย : “ศิรเทพ๑๑๐๗๘”

คำว่า “ทวารวดี” นี้นิยมใช้กันมากทั่วโลก เมื่อได้ยินคำว่า “ทวารวดี” ทั้งคนฝรั่งคนไทยก็มักจะพยักหน้าหงึก ๆ เหมือนกับว่า เข้าใจ

แต่จริง ๆ แล้ว คำว่า “ทวารวดี” นี้ ครอบคลุมเรื่องราวมากมาย ทั้งประเด็น ศิลปะ, วัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์สังคม, ชาติพันธุ์วิทยา และ ฯลฯ …

จึงขอจำกัดเรื่องทวารวดี ในบทความชุดนี้ว่าจะกล่าวทางด้าน “ศิลปะวัตถุ” ที่เรียกกันว่า“ศิลปะทวารวดี” เท่านั้น

ประติมากรรมพระพุทธรูปทางพุทธศาสนา เป็นพุทธศาสนาแบบมหายาน มีมหายานและฮินดูอยู่บ้างแต่น้อย พระพุทธรูปทวารวดี แบ่งออกเป็น ๓ รุ่น

๑. รับอิทธิพลโดยตรงมาจากอินเดีย มีอิทธิพลอมราวดีและคุปตะ พุทธศตวรรษที่ ๑๒ – ๑๓

การจัดกลุ่มรูปแบบที่ถือเป็นสมัยทวารวดีตอนต้นนี้ได้ใช้เรื่องของพัฒนาการทางด้านรูปแบบศิลปกรรมเป็นหลักในการแบ่ง คือรูปแบบที่มีความใกล้เคียงกับอินเดียซึ่งเป็นต้นแบบมากที่สุด อาจจะเป็นงานที่คัดลอก หรือความพยายามสร้างงานที่รักษารูปแบบของอินเดียไว้ให้มากที่สุดของช่างในบริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และอาจเป็นรูปแบบดั้งเดิมที่สุดที่ปรากฏในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อิทธิพลของศิลปะอินเดียที่ปรากฏในระยะเวลานี้ ได้แก่ ศิลปะอมราวดี, คุปตะ และศิลปะหลังคุปตะ

๒. เป็นแบบพื้นเมือง แต่มีการแต่งกายเหมือนอินเดีย เรียกว่า อิทธิพลแบบท้องถิ่นซึ่งพบมากพุทธศตวรรษที่ ๑๓-๑๕ ลักษณะโดยรวมได้แก่ ห่มคลุมที่ยังรักษารูปแบบของคุปตะอยู่ พระพักตร์เล็ก พระขนงต่อกันเป็นรูปปีกกาและมีสันยกสูงขึ้น พระเนตรโปนและเปิดพระโอษฐ์แบะกว้าง และแนวพระโอษฐ์เป็นเส้นตรง ขอบพระโอษฐ์หนา ขมวดพระเกศาเป็นก้นหอยขนาดใหญ่และแบนแนบติดหนังศีรษะลักษณะของชายผ้าแสดงให้เห็นสามส่วน…

พระพุทธรูปหินทราย ในพิพิธภัณฑ์บ้านไทย จิม ทอมป์สัน สูง ๑.๐๔ เมตร อายุคริสต์ศตวรรษที่ ๘ (จัดอยู่ในยุคที่ ๒)

พระยืน ศิลปะทวารวดี พิพิธภัณฑ์บ้านไทย จิม ทอมป์สัน หินทราย สูง ๑.๕ เมตร

***อ่านฉบับเต็มเรื่อง พระยืนทวารวดี นิยมแบบจีวรเรียบ ได้ในคอลัมน์มรดกวัฒนธรรมจากบ้านจิมฯ นิตยสารทางอีศาน ฉบับที่ ๗๘ เดือนตุลาคม ๒๕๖๑


วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : จาก ‘สิบหกเจาไท’สู่ ‘สิบสองจุไท’
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : Supermarket ที่ (เราควร) รัก
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : เมื่อทินกรจะลาโลกไปไกล ยามนี้จำต้องพรากจากดวงใจ ไกลแสนไกลสุดห่วงยอดดวงตา
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : ชื่อเก่าของแขวง “อัตตะปือ” เมืองลุ่ม – เมืองลาวหลง – รามะลักองกาน – บ้านเก่าหาดขี้ควาย – แอกะปือ – อัตตะปือ
วรรณศิลป์ : ขึ้นทะเบียนสัตว์ คิดได้ไง
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : เมืองคง โรงเรียนสร้างคน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : วิถีกินอยู่คนอีสาน อาหารภัตตาคารในเถียงนาน้อย ลาบเทา
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : พระยืนทวารวดี นิยมแบบจีวรเรียบ
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : ที่ทำการชาวนา : สง่า ด่วนรับรัมย์ ศูนย์บัญชาการเพื่อทางรอดของชุมชน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 78 : รัฐโมโลยู – ที่ตั้งอาณาจักรมลายูโบราณ

IsanGate.com somkhitsin.net nongbualumphunews.com อีสานดอทคอม สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง สำนักข่าวปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน สโมสรนักเขียนภาคอีสาน วารสารดินดีเจอร์นัล อีสานร้อยแปด ดอทคอม
เข้าระบบ | ออกระบบ
5058580  Views