| นิทาน: The Dog and the Wolf (หมาบ้านกับหมาป่า)
นวนิยาย, เรื่องสั้น | วันที่ 30 กันยายน 2557 | ผู้บันทึก: xers | ผู้ชม: 1,336

The Dog and the Wolf

The Dog and the Wolf (หมาบ้านกับหมาป่า)
Credit: nithan.in.th

A gaunt Wolf was almost dead with hunger
when he happened to meet a house-Dog who was passing by.
Ah, Cousin,
said the dog,
I knew it would be;
your irregular lift will soon be the ruin of you.
soon be the ruin of you.
why do you not work steadily as I do,
And get your food regularly given to you?
I would have no objection,”
said the Wolf,
if I could only get a place.”
I will easily arrange that for you”
said the Dog,
come with me to my master and you shall share my work.”
So the Wolf and the dog went towards the town together.
On the way there
the Wolf noticed that
the hair on certain part of the Dog’s neck was very much worn away,
So he asked him how that had come about.
Oh, it is nothing,”
said the Dog,
That is only the place where the collar is put on at night
to keep me chalned up;
it chafes a bit,
but one soon gets used to it.”
Is that all?”
said the Wolf.
Then good bye to you, Master Dog.”

มีหมาป่าผอมมากตัวหนึ่ง หิวจนเกือบที่จะตายอยู่แล้ว
บังเอิญมันได้พบเข้ากับหมาบ้านตัวหนึ่งซึ่งกำลังเดินผ่านมา
“ว่าไง พวก
หมาบ้านพูด
“ข้ารู้ว่ามันจะเป็นเช่นไร
ชีวิตที่ระหกระเหินของเจ้า
ไม่ช้าไม่นานมันก็นำความหายนะมาให้เจ้าจนได้
ทำไมเจ้าไม่ทำงานที่มีความมั่นคงอย่างข้าละ
จะได้มีอาหารกินตลอดเวลา?
ข้าคงปฏิเสธในคำพูดนั้นของเจ้าไม่ได้
หมาป่ากล่าวตอบ
ถ้าข้าทำงานอย่างที่เจ้าว่านั้นได้
ข้าจะช่วยเรื่องนั้นให้เจ้าได้ไม่ยากนัก
หมาบ้านพูด
“ตามข้ามาซิไปหานายของข้ากัน แล้วแกก็จะได้ร่วมทำงานกับข้า
ดังนั้น หมาป่าและหมาบ้าน จึงมุ่งหน้าเข้าเมืองด้วยกัน
ระหว่างการเดินทางนั้น
หมาป่าสังเกตเห็นว่า
ขนที่อยู่รอบคอของหมาบ้าน ได้หลุดหายออกไป
หมาป่าจึงถามหมาบ้านว่าอะไรเกิดขึ้นกับขนที่คอของเจ้า
“อ๋อ,ไม่มีอะไรมากหรอก
หมาบ้านบอก
“มันเป็นเพราะการสวมปลอกคอในตอนกลางคืน
เพื่อล่ามโซ่ข้าไว้
มันรำคาญในตอนแรกๆแต่ไม่นานเท่าไรเราก็ชินไปเอง
“พูดจบหรือยัง
หมาป่ากล่าวถาม
“งั้นข้าลาก่อนละนะ เจ้านาย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คนมีอิสระ แม้ต้องอดตาย ก็ยังดีกว่า ทาสอ้วน
ตายเสีย ยังดีกว่า ตกเป็นทาสผู้อื่น


วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : ฝากไว้ในแผ่นดินถิ่นอีสาน
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : มัณฑเลย์…สะพานข้ามกาลเวลา (ตอนจบ)
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : ภาพจำลองอุตตรกุรุทวีปในพิธีศพชาวอีสาน
วรรณศิลป์ : เรื่องเล่าชุดพ่อเฒ่ากับลูกเขย : ติดตาม
วรรณศิลป์ : เฮฮาสาระ : ตลาดโบราณ
วรรณศิลป์ : เฮือนชานศิลปิน | รชตะ กาญจนสุนทร “ผู้สัมผัสได้ถึงแสงเงาชีวิต”
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 : สาส์นจากทางอีศาน
นิตยสารทางอีศาน : 75
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 75 บทบรรณาธิการ : ปักหลักให้แน่น แก่นต้องมี
วรรณศิลป์ : ทางอีศาน 74 : ปิดเล่ม

IsanGate.com somkhitsin.net nongbualumphunews.com อีสานดอทคอม สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง สำนักข่าวปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน สโมสรนักเขียนภาคอีสาน วารสารดินดีเจอร์นัล อีสานร้อยแปด ดอทคอม
เข้าระบบ | ออกระบบ
4847906  Views