เมื่อเรื่องราววัฒนธรรมถูกส่งต่อ ผ่านหน้าหนังสือหนึ่งเล่ม
ภาพหนึ่งภาพอาจไม่ได้บันทึกเพียงเหตุการณ์ หากยังบันทึกคุณค่าของช่วงเวลาหนึ่งไว้ด้วย
ภาพของ นายสุริยันต์ จันดาวงค์ ผู้อำนวยการกลุ่มส่งเสริมศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดบุรีรัมย์ ขณะเปิดอ่านหนังสือ ทางอีศาน และพลิกอ่านเนื้อหาในหลายหน้า รวมถึงคอลัมน์เรื่อง “พ่อสมบัติ สิมหล้า หมอแคนผู้มีลมหายใจอยู่กับเสียงแคน” เป็นภาพที่ผมมีโอกาสบันทึกไว้จากมุมด้านหลัง และเป็นช่วงเวลาที่ทำให้รู้สึกว่าหนังสือเล่มหนึ่งได้ทำหน้าที่ของมันอย่างเรียบง่าย นั่นคือการเชื่อมโยงผู้คนเข้ากับเรื่องราวของวัฒนธรรม
หนังสือเล่มนี้มิได้เป็นเพียงสิ่งพิมพ์ หากเป็นพื้นที่ที่รวบรวมวิถีชีวิต ภูมิปัญญา และเรื่องราวของผู้คนในท้องถิ่น ซึ่งล้วนเป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรมที่ควรได้รับการเรียนรู้และสืบทอด
สำหรับผม การได้เห็นผู้บริหารที่มีบทบาทในการส่งเสริมศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม เปิดอ่านหนังสือและใช้เวลากับเนื้อหาภายในเล่ม นับเป็นภาพที่มีความหมาย เพราะสะท้อนให้เห็นว่าความรู้และเรื่องเล่าจากชุมชนยังคงมีพื้นที่ให้ได้รับการรับฟังและมองเห็น
ผมไม่ได้มองว่าช่วงเวลานี้เป็นความสำเร็จของผู้เขียน หากมองว่าเป็นอีกหนึ่งภาพของการพบกันระหว่างผู้บันทึกเรื่องราวกับผู้ทำงานด้านวัฒนธรรม ซึ่งต่างมีความตั้งใจเดียวกัน คือการร่วมกันรักษาและส่งต่อคุณค่าของมรดกทางวัฒนธรรมให้คงอยู่ต่อไป
บางครั้ง การอนุรักษ์วัฒนธรรมอาจไม่ได้เริ่มต้นจากโครงการขนาดใหญ่ แต่อาจเริ่มต้นจากหนังสือหนึ่งเล่ม การเปิดอ่านเพียงไม่กี่หน้า หรือบทสนทนาสั้น ๆ ที่ทำให้เรื่องราวของผู้คน ศิลปินพื้นบ้าน และภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้รับการสืบทอดจากคนรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง
เขียนเพื่อจดจำ
ไม่ใช่เพื่อโด่งดัง
บันทึกเรื่องราวและภาพถ่ายโดย
ทัช ร้อยเอ็ด
บันทึกวัฒนธรรมอีสาน
