ดอกติ้ว ความงามที่กินได้

123

vivatchai

ดอกติ้ว_ถือแถน ป้าจายครัวดอกไม้2 ผักติ้ว_lumtal.comแกงเห็ด_ดอกติ้ว ป้าจายครัวดอกไม้ ดอกติ้ว_ไข่มดแดง แกงเห็ดใส่ดอกติ้ว_วสุ-ห้าวหาญ ปลาค่อดอกติ้ว

ดอกติ้ว ความงามที่กินได้
ผู้เขียน: นิตยสาร “ทางอีศาน”
ภาพจาก: แกงปลาค่อ วสุ ห้าวหาญ, ดอกติ้ว วิวัฒน์ชัย ชุตินธรารักษ์, ถือแถน melontalk.com, ป้าจายครัวดอกไม้, แดง อุบล, PewSuparak oknation blog, lumtal2552, คนตระการ บ้านมหา

ช่วงนี้ปลายกุมภาเข้ามีนาทางอีสานเริ่มเข้าสู่หน้าแล้ง ต้นไม้ใบหญ้าเริ่มซีดเซียว มองไปทางไหนมีแต่สีเหลืองน้ำตาลของใบไม้ ทุ่งนาก็เหลือแต่ซังข้าว มีอย่างหนึ่งที่มักจะเห็นโดดเด่นตามทุ่งแล้งเช่นนี้ “ดอกติ้ว” บานสะพรั่งเต็มต้น กิ่งก้านยาวชูช่อดอกเล็ก ๆ ไปตลอดทั้งลำก้าน ที่ปลายยอดมีใบอ่อน มองไกลเห็นดอกเป็นสีชมพูอ่อนระเรื่อทั่วทั้งต้น ทั้งที่มองใกล้ ๆ ดอกบางต้นจะเป็นสีขาว แต่บางต้นก็เป็นสีชมพู สวยงามและยืนหยัดอย่างอ่อนหวานนุ่มนวลไม่สนใจอากาศอันระอุร้อนแห้งผาก เหมือนธรรมชาติสร้างความอ่อนหวานและความหวังขึ้นท่ามกลางแสงที่แผดอย่างไร้ความปราณี

มีบางคนขนานนามดอกติ้วว่า “ซากุระอีสาน” เพราะสีชมพูและการออกดอกที่เต็มต้น ทำให้พอมองแล้วนึกถึงต้นซากุระดอกไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่นขึ้นมาทันที ซึ่งปัจจุบันบางแห่งในประเทศไทยที่อากาศหนาวเย็นก็สามารถปลูกได้แล้ว และยังแนะนำให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวยามเมื่อซากุระไทยบาน ต่างกันตรงที่ซากุระเป็นสัญลักษณ์ของความเย็นออกดอกหน้าหนาว แต่ดอกติ้วจะออกดอกยามแล้งเข้าสู่หน้าร้อน

และที่เหมือนกันอีกอย่างนอกจะสีสันและความสะพรั่งงดงาม คือ ความงามที่สามารถกินได้ ดอกซากุระสามารถทำชา ลูกซากุระดองไว้ทานได้ ชาวบ้านไทยอีสานเราใช้ดอกติ้วและยอดอ่อนปรุงอาหารมานานแล้ว ด้วยความเปรี้ยวละมุน ที่ไม่เหมือนความเปรี้ยวของผลไม้พืชผักชนิดอื่น ทำให้อาหารที่ประกอบจากดอกติ้วก็สร้างรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่แพ้รสชาติความเปรี้ยวใด ๆ เลย เมื่อนึกถึงดอกที่งดงามเมื่อนำมาปรุงอาหารยิ่งช่วยชูรสชาติอาหารขึ้นไปอีก เป็นได้ทั้งอาหารตาและอาหารปาก อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจ คือ การวิจัยที่พบว่าดอกติ้วมีสารต้านมะเร็ง แต่ยังอยู่ในขั้นวิจัยไม่ทราบผลว่ามีมากน้อยหรือช่วยต้านได้มากแค่ไหน

แม้จะเป็นอาหารพื้นบ้านที่ปรุงง่าย ๆ อย่าง แกงเห็ดใส่ใบอ่อนดอกติ้ว ซุปดอกติ้ว แกงปลาช่อนใส่ดอกติ้ว ความง่ายที่งดงามเหล่านี้สร้างความเป็นอัตลักษณ์ให้ชาวอีสานได้อย่างไม่รู้สึกตัวน่ามอง

ยังมีความคิดว่าหากสามารถปลูกให้เป็นป่าดอกติ้ว เมื่อดอกสะพรั่งเต็มต้นไปทั่วทั้งป่าจะงดงามเพียงใด สามารถทำเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปในตัวได้ด้วย วัฒนธรรมที่ความผูกพันกับความเป็นอยู่ของชาวบ้านที่ใสซื่อเป็นจุดเด่นอยู่แล้ว แถมยังสามารถทำผลิตภัณฑ์จากดอกติ้วไว้รับประทานและจำหน่ายแก่นักท่องเที่ยวไปในตัวเพื่อสร้างรายได้

อีกไม่นานดอกติ้วอาจจะเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมการท่องเที่ยวหน้าร้อน ความงามที่กินได้จับต้องได้ของตัวมันเอง ความงามที่มีไม่แพ้ดอกในหน้าร้อนอื่น ๆ อาจสร้างสิ่งเหล่านี้ให้เกิดขึ้นได้

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com