สุภาษิตโบราณ (๕)

๑๖) พากย์เพรงโลกสรดี                            ๑๖) คำโบราณท่านกล่าว

ถากุมบีจิญจิมขลา                                  ว่าอย่าให้เลี้ยงเสือ

พากย์เพรงโลกอปมา                               คำโบราณท่านอุปมา

คิตรงณาธเวอโอยบาน ฯ                           คิดตรงไหนทำให้ได้ ฯ

๑๗) กันกอพสโอยขชับ                            ๑๗) จับคองูให้มั่น

ขลาจกรลับขำแอปราณ                            กลัวมันกลับกัดเอาตน

โอสทูกกุมโอยละอาน                              เข็นเรืออย่าให้น้ำขุ่น

ทึกถลาโสดกุมโอยลออก ฯ                        น้ำที่ใสอย่าให้ขุ่นมัว ฯ

๑๘) สลึกเฌออิดกมเริก                                      ๑๘) ใบไม้ไม่มีความไหว

เบอก็เกริกบดขยลบก                               ถึงแม้มันไหวก็เพราะถูกลมพัด

ถึกถลาละคึกเบอลออก                                      น้ำใสถึงคราวจะขุ่น       

ดบิทร็ลอกขลังเสาะสา ฯ                           ทิ้งฉบับขบวรของท่านที่ล่วงแล้ว ฯ 

๑๙) ยลตูจกมอาลขม                                ๑๙) เห็นว่าเล็กอย่าพึงเร่ง (รีบร้อน)

ควรสนสมยกชาคนา                               คิดสะสมไว้เป็นเพื่อนกัน

บานเจรินกุมขมพา                                  ได้มากแล้วอย่ามักใหญ่

สนสิมขสินติจติจเทา ฯ                                       ค่อย ๆ ไปแต่ละน้อย ฯ

ขอบคุณภาพจาก https://pixabay.com/

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com