ขี้ลืม

พ่อเฒ่าลม ชาวบ้านฝายเหนือ แกอายุมากขึ้นความจำไม่ค่อยดีนัก บางครั้งเรื่องไม่น่าจะลืมแกก็ลืม แถมเคยถาม “บักยอด” ผู้เป็นลูกเขยอยู่บ่อยครั้งว่า “ยอดแม่เฒ่าโต๋ซื่อหยังวะพ่อลืม!” นี่ขนาดชื่อเมียแกยังนึกไม่ออก! บักยอดเริ่มรู้อาการของพ่อเฒ่าลมแล้วว่า…สมองเริ่มฝ่อความจำเริ่มเสื่อมผิดปกติแล้ว!

บักยอดมันเคยได้ยินครูเทศเว้าให้ฟังว่า แม่เฒ่าของแกก็เคยมีอาการลืมง่าย แต่ครูเทศแกใช้วิธีเอาเงินให้แม่เฒ่าใช้วันละร้อยบาท ให้แกดูทีวีรายการตลาดหุ้น แม่เฒ่าของครูเทศได้ใช้สมองคิดคำนวณหุ้นทุกวัน ว่า…หุ้นจะบวก จะลบ อยู่ในวงแคบ ๆ ยังไงแกรู้หมด ซื้อถูกบ้าง ไม่ถูกบ้างก็ไม่เป็นไร มันเป็นการช่วยให้แม่เฒ่าได้คิด ได้ฟื้นให้ความจำของแม่เฒ่าดีขึ้น

แต่สำหรับพ่อเฒ่าลม แห่งบ้านฝายเหนือแกไม่ชอบเล่นหวยหุ้น แกเป็นชาวนา เลี้ยงวัวขายขี้วัวแท้จะดีกว่า บักยอดมันจะช่วยพ่อเฒ่าของมันด้วยวิธีใด? พ่อเฒ่าลมจึงจะได้ไม่เป็นโรคสมองฝ่อ!…บักยอดมันก็พยายามคิดหาลู่ทางช่วยพ่อเฒ่าของมันอยู่เป็นระยะ ๆ

วันหนึ่ง บักยอดมันออกไปซ่อมแซมคูนาแต่เช้า เนื่องจากใกล้ถึงฤดูทำนาแล้ว… พอเวลาสายหน่อย พ่อเฒ่าลมถือพร้าจะออกไปทุ่งนาบ้างแกเดินทางผ่านป่าละเมาะ แกเกิดปวดท้องขี้ขึ้นมากะทันหัน! ก็เลยจะขี้ที่ป่าละเมาะนั่นซะเลย พ่อเฒ่าลมทิ้งพร้าลงบนพื้นดิน แกถอดกางเกงนั่งยอง ๆ ลง แล้วขี้! ในขณะที่แกนั่งขี้อยู่นั้น พ่อเฒ่าลมเหลือบเห็นพร้าเล่มที่แกทิ้งวางไว้ต่อหน้าแกนั่นแหละ! แกลืมและจำไม่ได้ แกเข้าใจว่าเป็นพร้าคนอื่นลืมทิ้งไว้!

“บักห่า บักหมาโต๋ได๋วะ มันลืมพร้าไว้ในป่านี่ ? โอ้ย! กูได้พร้าหมาเล่มงามแล้ว โชคดีคักมื้อนี้!”

ว่าแล้วพ่อเฒ่าลมก็จับเอาพร้ามา ลุกขึ้นฟ้อนด้วยความดีใจ! ในขณะที่พ่อเฒ่าลม ทั้งฟ้อนทั้งเต้นเป็นจังหวะเดินหน้าถอยหลังอยู่นั่น ก็ไปเหยียบกองขี้ที่ตนเองขี้ไว้เมื่อสักครู่นั่นละ!

“บักสันดานหมาโต๋ได๋อีกน้อ! มาขี้ใส่ทางให้กูเหยียบนี้ บักซั่วฟากหมามึงเอ้ย!”

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com