ทางชีวิต
เราต้องรู้จักร่างกายของเรา หน้าที่อวัยวะแต่ละส่วน ความสำคัญและการถนอมรักษาไว้ให้ทนนาน อาหารใดมีประโยชน์อะไรมีโทษ ในสวนครัวหัวไร่ปลายนาและรอบ ๆ ชุมชนมีไม้ดอกไม้ผลไม้ยืนต้นพืชสัตว์ชนิดใด และต้องรู้จักทะเล ภูเขา รู้จักห้วย หนอง คลอง บึง แม่น้ำทุกสาย
คำผญา (๘)
“งัวบ่กินหญ้าแสนสิข่มก็เขาหัก หมูบ่กินฮำแสนสิตีก็ดังเว่อ”
วัวไม่กินหญ้าแม้จะกดเขาลงเขาก็หัก หมูไม่กินรำถึงจะตีจมูกก็แตกบาน
[๘] เส้นทางตามหาอรพิม ตอนที่ ๑
เริ่มตามเนื้อเรื่องที่ปาจิตเดินทางจากบ้านเกิด เมืองพรหมพันธุ์นครหรือนครธม ออกตามหานางอรพิม ไล่มาตามตำนานเมืองพิมายและนางรอง ตั้งแต่บ้านจารย์ตำรา ตามตำนานว่าปาจิตเดินทางมาถึงบริเวณนี้จึงกางแผนที่ หรือตำราดูว่าบ้านนางอรพิมอยูที่ใด เดินต่อไปจึงถึงบ้านสนุ่น มีต้นสนุ่นอยู่ใกล้ตรงนี้ และบ้านท่าหลวงจากนั้นจึงเดินต่อไปพบนางบัวแม่นางอรพิมที่บ้านสำเร็จ หรือบ้านสำริด ช่วยนางบัวทำนาจน
กระทั่งจะคลอดนางอรพิม จึงไปตามหมอตำแยมาจากบ้านตำแย เมื่อนางอรพิมหัดคลานบริเวณนั้นจึงเรียกว่า ถนนนางคลาน เมื่อหัดเดินบริเวณที่หัดเดินได้ชื่อว่าบ้านนางเดิน ซึ่งเพี้ยนเสียงมาเป็นนางเหริญ
หนังสือชื่อปก “สายธารวัฒนธรรมเพื่อชีวิต และทิศทางอนาคต”
ทัวร์วัฒนธรรมอีศาน - จัดทำขึ้นเพื่ออภินันทนาการผู้ร่วมงานทุกท่าน เนื้อหาหนักแน่น มุ่งยกชูงานวัฒนธรรมขึ้นเป็นสมอง สั่งและกำกับงานเศรษฐกิจ และงานความมั่นคง จัดทำและพิมพ์เพื่อเผยแพร่ในงาน “สายธารวัฒนธรรมเพื่อชีวิต ลิขิตผ่านกาลเวลา : 45 ปีลูกทุ่งสัจธรรม | 65 ปีอาทิตย์ บำรุงเอื้อ”
พระธาตุพนม
พระธาตุพนม พระธาตุที่มีผู้คนเคารพกราบไหว้เป็นที่พึ่งทางใจมายาวนานทั้งสองฝั่งโขง มีประวัติยาวนานคู่มากับอีสาน ผู้คนส่วนใหญ่จะรู้จักและเดินทางมาเพื่อกราบไหว้บูชาพระธาตุด้วยความศรัทธาปสาทะในความศักดิ์สิทธิ์และน้อมนำให้ระลึกถึงความเป็นชาวพุทธ
คำโตงโตย : หมู่เฮา – สาวอีสานหย่างกางฮ่ม
มีดน้อย ๆ ฟันเข้า ก็บ่นับ
ผู้เฒ่ากล่าวคำหาญ ก็บ่นับ
ปูมหลวงบอกยาป้าง ก็บ่นับ
แม่ร้างบอกยาเสน่ห์ ก็บ่นับ
คนโลเลสั่งสอนความรู้ ก็บ่นับ
คนหลบลู่ชี้บอกทางคุณ ก็บ่นับ
คนเป็นขุนชี้บอกทางค้า ก็บ่นับ
คนเป็นข้าชี้ช่องหาเงิน ก็บ่นับ
คนมั่งมีกินทาน ก็บ่นับ
คนขี้ไร้อวดมั่งอวดมี ก็บ่นับ ฯ





