จากความทรงจำอันยาวนาน

0

-1-

ทุ่งข้าวสีเหลืองทองท้องทุ่งข้าว

นกสีขาวพราวพร่างระหว่างฝัน

ดินกับฟ้านากับน้ำ ดวงตะวัน

เฉดสีสันหลากหลายระบายงาม

 

ดอกผักบุ้งยุ้งข้าวหนาวลมเหนือ

กองไฟก่อขึ้นเพื่อเหนือคำถาม

บอกคำรัก โอบเอื้อ ของเนื้อนาม

คนกับคนกว่านิยามงดงามใด

 

สายน้ำไหลเรื่อยล่องทำนองท่วง

กาลเวลาทิ้งช่วงความสงสัย

ดอกหญ้าริมทางระบัดไกว

หมู่ปลาแหวกสายน้ำไหลอย่างรื่นรมย์

 

เป็นภาพจำล้ำค่าอาณาจักร

ที่เคยถูกทอถักรักสั่งสม

สายสัมพันธ์ข้องเกี่ยวเหนี่ยวนำชม

โอ…สายลมพัดผ่านกาลเวลา

 

-2-

กระแสกาลหนุนเนื่องเฟืองความคิด

มุ่งสู่ทิศเงื่อนงำของตัณหา

เติมไม่เต็มเหวห้วงดวงชะตา

กลางแย่งชิงเบื้องหน้าไขว่คว้าลวง

 

ขยายตัวออกไปเถิดความโลภ

เขมือบอย่างละโมบและหนักหน่วง

กลืนกินจิตวิญญาณผลาญใจดวง

ที่สะอาดสว่างห้วงด้วยความรัก

 

เถิด! ซาตาน อย่าเว้นว่างทางระยะ

ปมพันธะแน่นหนาชะตาหนัก

จุดไฟกลางเชื้อไฟไม่เว้นวรรค

โถมทำลายทะลักทุกหย่อมใจ

 

พรากความสุขมูลเหตุจากรากฐาน

ตัดตอนสายธารความยิ่งใหญ่

รกรากแห่งรักฝากอาลัย

ดับสลายเยื่อใยบรรพกาล

 

-3-

เส้นทางข้างหน้ามืดหมอกพิษ

บดบังทั่วทางทิศหลุมพรางด่าน

เนิ่นนาน เนิ่นนาน เนิ่นนาน

มุ่งไปสู่อนันตกาลเบี้ยวบิดเบือน

 

เหลือเพียงความทรงจำอันเลือนพร่า

เลือนคุณค่าลาหายในไหลเคลื่อน

บางขณะผุดพรายได้ย้ำเยือน

เป็นการเตือนให้รับรู้บางครั้งคราว

 

เก็บความจำล้ำค่าในกลักคร่ำ

บรรจุลงหลุมดำหลืบลึกหนาว

ล่มสลายบรรพกาลตำนานยาว

ในความมืดสีขาวชั่วคราวเดียว

 

ทุ่งข้าวสีเหลืองทองท้องทุ่งข้าว

นกสีขาวต่างโบยบินอย่างโดดเดี่ยว

ดินกับฟ้านากับน้ำ คนดายเดียว

สายสัมพันธ์คลายเกลียวในเสี้ยวใจ

 

ขอบคุณภาพจาก https://pixabay.com/

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com