หมวดหมู่

ศิลปวัฒนธรรม – ประวัติศาสตร์

ตำนานน้ำเต้าปุง

บรรพชนคนพื้นเมืองในดินแดนตั้งแต่แม่น้ำแยงซี (ฉางเจียง) ลงมาจนถึงอุษาคเนย์ทั้งภาคพื้นดินและภาคสมุทร มีรากเหง้าอารยธรรมร่วมกันคือ วิถีชีวิตเพาะปลูกข้าว, การเคารพบูชาน้ำเต้า และผีฟ้า (แถน)

ประกาศสงกรานต์ ๖๑ เถลิงศก ปีเปิกเส็ด

ปางเมื่อพระสุริเยสเสด็จยัวรยาตรย้ายจากมีนประเทศเข้าสู่เมษราศี ปรากฏในวันเสาร์ ที่ ๑๔ เมษายน พระจุลสังกาศราชาได้ ๑๓๗๙ ตัว

ตานข้าวปุ๊กสนุกสุด ณ เมืองสามหมอก

เย็นวันนั้น ตัวเมืองแม่ฮ่องสอน จากมุมสูง ที่พระธาตุดอยกองมู ทำให้ผมกระจ่างใจว่าเหตุ ใดดินแดนที่ได้สมญานามว่าเมืองสามหมอก (หมอกหนาว หมอกฝน และหมอกควัน) จึงยัง รักษาวัฒนธรรมของตนเองไว้ได้มากกว่าเมืองอื่น

วันนี้เมื่อ ๓ ปี ที่พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน

วันนี้ (21 กุมภาพันธ์ 2558) กอง บ.ก. “ทางอีศาน” รับเชิญเป็นแขกคุณอีริค บู๊ทธ์ ที่จัดเลี้ยงสังสันทน์ และเปิดบ้านจิม ทอมป์สัน ให้เข้าเยี่ยมชมทุกซอกมุม

ตามรอยคนพื้นเมืองดั้งเดิมแห่งโลกมลายู

“ความหลากหลายเป็นสิ่งสวยงาม เหมือนดอกไม้ต่างสีหลากชนิด สามารถนำมารวมกันได้ อยู่ที่ว่าจะจัดวางอย่างไรให้อยู่ในแจกันเดียวกันได้อย่างลงตัว”

ส่องซอด

คำสอนของหลวงปู่ปรีดา (ทุย) ฉนฺทกโร วัดป่าดานวิเวก (วัดดงศรีชมภู) ต.ศรีชมภู อ.โซ่พิสัย จ.บึงกาฬ

(๑๕) อีแม่นางกวัก บรรพสตรียุคปางด้ำนาย ของชุมชนชาวไท

วิถีชุมชนไทยปัจจุบัน ไม่ว่าจะเดินเหินไปย่านใดก็จะพบ ‘นางกวัก’ กวักมือเรียกทักทายเราให้เข้าไปซื้อหาสินค้าอันเป็นสิ่งต้องประสงค์

พิธีบรมราชาภิเษกในตำนานอุรังคธาตุ

การสถาปนาพระผู้ผ่านพิภพขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ปกครองแว่นแคว้น มีธรรมเนียมสำคัญที่ถือปฏิบัติกันมาแต่ครั้งโบราณ นั่นคือ การรดน้ำเพื่อเปลี่ยนสถานภาพ

ทำไมปลาจึงเป็นอาหารมนุษย์

กาลอันล่วงเลยมาจนไม่สามารถกำหนดช่วงเวลา กำหนดวัน กำหนดเดือน กำหนดปีที่เกิดเหตุการณ์ได้ และไม่สามารถที่จะกำหนดเป็นศตวรรษได้ โดยเริ่มต้นจากกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

การศึกษา “ประวัติศาสตร์ไทย” จาก “ข้อมูลลายลักษณ์” สู่ “เวทีการแสดง” ของนักศึกษาวิชาชีพครู

ผู้เขียนเป็นอาจารย์คณะครุศาสตร์ ได้พยายามปรับปรุงวิธีสอนให้เข้ากับยุคไทยแลนด์ ๔.๐ โดยเน้นการเรียนการสอนแนวใหม่ โดยเฉพาะนักศึกษาวิชาชีพครู ซึ่งจะต้องเน้นองค์ความรู้ควบคู่ไปกับการพัฒนาวิธีการสอนแบบใหม่ ๆ ด้วย

“ความล่องคง” ประวัติศาสตร์ขับขานของชนชาติไท (๔)

การสืบสร้าง “มหากาพย์ชนชาติไท” ในงานเขียนชุดนี้ จะใช้ผลงานวรรณกรรมรูปแบบต่าง ๆ ที่รังสรรค์โดยชนชาวไทเป็นตัวตั้ง

(๙) ที่จุดเริ่มต้นคือที่สุดท้าย – จบ –

หลังกลับจากนมัสการพระธาตุหัวอก ฉันได้เริ่มเขียนบันทึกการพเนจรตามรอยบาทพระเจ้าเลียบโลกฉบับอีสาน เวลาล่วงผ่านจากฤดูร้อนครั้งนั้นบัดนี้มองผ่านหน้าต่างห้องช่อดอกคูนกลับมาบานอีกรอบแล้ว
WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com