ผ้าป่าทางอีศาน (๑)
“วันอาทิตย์นี้พ่อไปธารโตนะ” ผมบอกภรรยา หลังจากขับรถตระเวนไปพบปะพี่น้องหมู่เฮาที่สวนทดลองยางยะลา
เฟีย เปีย แปะ แมะ
๏ เฟียกัน ไปเป็นจุ้ม เป็นซุมเป็นจุ่ม
ขายความ ไขใหม่อ้าง ทางพ้น
(๑๕) อีแม่นางกวัก บรรพสตรียุคปางด้ำนาย ของชุมชนชาวไท
วิถีชุมชนไทยปัจจุบัน ไม่ว่าจะเดินเหินไปย่านใดก็จะพบ ‘นางกวัก’ กวักมือเรียกทักทายเราให้เข้าไปซื้อหาสินค้าอันเป็นสิ่งต้องประสงค์
งึด
สนามสอบสามเณรที่ประเทศเพื่อนบ้าน
ฮานอย (Hanoi) เธอมิใช่เวียดนามในความทรงจำ
จากย่านเดือยต๋าว (Dien Thoai) ไม่ไกลจากสนามบินฮานอย รถประจำทางกำลังพาฉันเข้าเมืองฮานอย
เล่นไพ่
เคยมีคำสอนเป็นผญาโบราณอีสานที่เขียนไว้เตือนสติว่า “ของบ่เป็นตาจ้ำ อย่าสิจุ่มลงเหลิก (ลึก) ของบ่เป็นต๋ากิ๋น อย่ากิ๋น สิพวนท้อง (คลื่นไส้)”





