(โคลงสารล้านช้าง)

๏ เฟียกัน ไปเป็นจุ้ม เป็นซุมเป็นจุ่ม

ขายความ ไขใหม่อ้าง ทางพ้นผ่านเข็ญ

อวดองค์ ลงสีเอ้ ลีลาลายต่าง

สาธยาย จ่ายข้อ ยอย้องยกตน

 

๏ มีทัง ของเก่าฮ้าง สีหม่นมัวหมอง

คนบ่ ปรารถนา หน่ายสาสมพื้น

มาเป็น แถวถันให้ ใจหลิงหลงฮัก

อ้าปาก เห็นฮอดไส้ ในเนื้อเน่าหนอง

 

๏ มีทัง ของใหม่สร้าง ทางเลือกมุมมอง

มีทัง ผลผลา หน่อแหนงแซงซุ้ม

มาแทน แถวสายเซื้อ วงศาสานสืบ

ให้ตาง หวังต่างแก้ กลเบื้องบ่อนใน ตนแล้ว

 

๏ เปียกัน ไปเป็นปุ้ม เป็นซุมซวนเซื่อ

หลืบหลัง บังจอบซ้น คอยถ้าทบคืน

เกินว่า หลายจนล้า แนมนำบ่ไขว่

แอ้มแปะ หมายแมะข้าง โอมอ้างอ่านกิน

 

๏ จิ่งดี ในซั่วซ้วน ซูสู่สาธารณ์

เอาแผ่น- ดินเดิมพัน แบ่งปันปูมป้อน

เฟียกัน เป็นอุ้มลุ้ม สุมไฟลืมมอด

ไปหน้า มีแต่ฮ้อน ภายซ้อยสิมุ่นมี บแล้ว

 

๏ คันบ่ ถอยโลภเลี้ยว เทียวควัดเทียวขน

แสนสิ สรรค์คนดี ส่ำหาเข็มน้อย

ในมหา สาครกว้าง นานไปดายเปล่า

หน้อยบ่- นานซาติเซื้อ สูญสิ้นเผ่าผไท ดูแล้ว๚ะ๛

๑๖ กุมภาพันธ์ 2562

 

เฟีย (เฟือ) : ห้อย, เกาะ. เปีย : ใช้มือคว้าหรือเกาะขึ้นที่สูง. แปะ : ติด, ชิด, ใกล้. แมะ : พิง, อิง. ซุม : พวก. จุ่ม : กลุ่ม.

เอ้ : ประดับ. ย้อง : ยกย่อง. สมพื้น : สมน้ำหน้า. หลิง : เห็น, มอง. ฮอด : ถึง. แซง : ทาง, เชื้อสาย. ปุ้ม : พุ่ม, พวง.

จอบ : แอบ. ซ้น : ซ่อน, บัง, หลบ. แนมนำ : มองตาม. แอ้ม : ตีฝา, กั้นฝา. ซ้วน : ยก, ชู. อุ้มลุ้มพันกันเป็นก้อน.

มุ่นมี : แหลก, ละเอียด. ภายซ้อย : ภายหลัง, อนาคต. ควัด : เซาะ, ควัก. ส่ำ : เท่ากับ, เท่ากัน.

ขอบคุณภาพจาก https://pixabay.com/

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com