มีคำร่ำลือว่า พ่อเฒ่า บุญเลิศ ชาวบ้านบุ่ง เป็นคนชอบสนุก เห็นสาวน้อยวัยขบเผาะที่ไรมัก หยอกล้อแซวเล่น เป็นประเภท “คนแก่ตัณหา กลับ” แม้ว่าปีนี้พ่อเฒ่าบุญเลิศมีอายุย่างเข้าปีที่ 72 แล้วก็ตาม แต่พ่อเฒ่าบุญเลิศก็ยังใจสู้อยู่ เหมือนเดิม มีคนเขาว่าแกชอบใช้ยากระตุ้นเป็นตัวช่วย

บักยับ ลูกเขยพ่อเฒ่าบุญเลิศ มันมี ประสบการณ์ในการข้ามไปประเทศเพื่อนบ้าน อยู่บ่อย ๆ บางครั้งมันก็คุยอวดพ่อเฒ่าของมันให้ น้ำลายไหลก็มี

“ผู้สาวฝั่งซ้ายแถวฮ้านกินดื่ม มีแต่คน งาม ๆ ประเภทแอ๋วบางฮ่างน้อย ใจสปอร์ต เป็นต๋าแพง (น่ารัก) ไผไปพ้อแล้วลืมบ่ลงก่ะแล้วกัน!”

“ป๋านนั้นติ่ยับ!” พ่อเฒ่าบุญเลิศเริ่มคล้อย ตามบักลูกเขยซะแล้ว
“อีหลีละพ่อ…บ่คือไทเฮือนเจ้าเด้อ…หน้า หล่า ตาเหลือง เปลืองยา!”
“ฮ่วย! โต๋พาพ่อข้ามฝั่งไปพักผ่อนหย่อนใจ แหน่เป็นหยัง!”
“บ่ยากแหล่ว!” บักยับว่า
และแล้ว…พ่อเฒ่ากับลูกเขย ก็พากันลงเรือ โดยสารข้ามไปยังประเทศเพื่อนบ้านจนได้! พอนั่งเรือไปได้สักระยะ พ่อเฒ่าบุญเลิศยก นาฬิกาข้อมือขึ้นดู แล้วถามบักยับผู้ลูกเขย
“ยับ! อีกประมาณกี่นาทีจั่งถึงฮ้านกินดื่ม?”
“ประมาณสามสิบนาที!” บักยับบอก

เมื่อรู้ว่าใช้เวลาเดินทางอีกประมาณ 30 นาทีเท่านั้นแหละ พ่อเฒ่าบุญเลิศก็ล้วงยาตัวช่วย จากกระเป๋าออกมากินทันที พ่อเฒ่าบุญเลิศกะ เวลาว่าไปถึงฮ้านกินดื่มพอดียาออกฤทธิ์! แต่ท่านผู้อ่านครับ การขึ้นฝั่งประเทศเพื่อน บ้านที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองจะต้องมีการยืนเข้า คิวตรวจเอกสาร จ่ายเงินค่าผ่านแดนคิวก็ยาวซะ ด้วย! พ่อเฒ่าบุญเลิศเริ่มกระสับกระส่าย ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาเป็นระยะ ๆ

พ่อเฒ่า

“คิวยาวแท้วะ ป๋านได๋จั่งสิฮอดคิวกู?”
“ใจเย็น ๆ พ่อ” บักยับปลอบใจ
เมื่อตรวจเอกสารผ่านไปเรียบร้อย บักยับ พาพ่อเฒ่าบุญเลิศไปขึ้นรถสกายแล็ปรับจ้าง ให้ พาไปฮ้านกินดื่ม พ่อเฒ่าบุญเลิศยกนาฬิกาข้อมือ ขึ้นดูอีกครั้ง
“ยับ!ฮ้านกินดื่มอยู่อีกไกลไหม?”
“ก็ไกลอยู่นะพ่อ!” บักยับบอก
พ่อเฒ่าบุญเลิศยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูอีก แล้วบอกคนขับรถสกายแล็ป
“เร่งเครื่องให้รถแล่นไว ๆ แหน่บักหล่า!” พ่อเฒ่าบุญเลิศย้ำ

คนขับสกายแล็ปเริ่มบิดคันเร่ง ความเร็ว ของสกายแล็ปทำให้ลมพัดทรงผมพ่อเฒ่าบุญเลิศ ฟูขึ้นเหมือนทรงผมดอนคิงส์ โปรโมเตอร์มวยที่ ลาสเวกัส! พอไปถึงฮ้านกินดื่ม บรรดาสาวน้อย เพิ่งจะตื่นนอน เจ้าของฮ้านกินดื่มบอก

“มื้อคืนนี้ เด็กน้อยนอนเดิ๊ก (ดึก) เขา หาก่ะตื่น กำลังสิไปอาบน้ำ!”

“บ่ต้องอาบน้ำก่ะได้! อีนางซุดนอนลายมา นี่ก่อน…ไปอาบน้ำกับพ่อ!” บักยับเห็นพ่อเฒ่ามัน รีบร้อน มันก็รู้ว่ายากระตุ้นพ่อเฒ่าออกฤทธิ์แล้ว จึงรีบขอกุญแจห้องจากเจ้าของฮ้านกินดื่ม ลูกกุญแจมีหลายชุดเขาก็เลือกให้

“ลูกกะแจห้องเบอร์ห้าน่าสิเป็นลูกนี้!”

อีนางน้อยชุดลายรับลูกกุญแจ รีบพาพ่อ เฒ่าบุญเลิศไปยังห้องเบอร์ 5 แล้วไขกะแจ ปรากฏว่า…ไขกะ

“บักห่ามึงเอ้ย! เสือกเอาลูกกะแจ๋ให้กูผิด อีก ยากูเมิ๊ดฤทธิ์แล้ว!”

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com