สงสารเมีย

พ่อเฒ่านึก อดีตนักบวชผู้คงแก่เรียน มีจิตใจใฝ่ธรรมะ เมื่อถึงคราลาสิกขาออกมารองตนเป็นฆราวาส ก็ปฏิบัติตนอยู่ในสังคมแบบพอเพียง มีเมียมีลูกสาวมีลูกเขยเหมือนชาวบ้านทั่ว ๆ ไป แต่สิ่งหนึ่งที่พ่อเฒ่านึกปรับตัวเข้ากับเพื่อนฝูงในหมู่บ้านได้ดี ก็คือ การร่วมวงดื่มเหล้าเฮฮาในคราว่างงานบ้าง ในระยะหลังมานี้ การดื่มเหล้าของพ่อเฒ่านึกดูจะถี่มากขึ้น เพราะเพื่อนบ้านส่วนใหญ่ก็ล้วนแต่เป็น “คอทองแดง” กันทั้งนั้น !

บักเลิศ ซึ่งเป็นลูกเขยของพ่อเฒ่านึก มันขยันทำมาหากิน ชอบหาปลาตามห้วย หนอง คลอง บึง วันใดได้ปลามามากก็จะเป็นทั้งอาหารกับแกล้ม ให้พ่อเฒ่านึกตั้งวงกับเพื่อน ๆ ที่เป็นคอเดียวกันอยู่เสมอ เมื่อพ่อเฒ่านึกดื่มได้ที่ ความสนุกสนานเฮฮาในวงเหล้าก็มีมาเป็นระยะ ๆ แต่ก็เคยมีคำเตือนจากแม่เฒ่าเอี้ยง ผู้เป็นเมียอยู่บ่อยครั้งว่า “กิ๋นแหน่เด้อข้าวน่ะ ! อย่ากิ๋นแต่เหล้าหลาย กิ๋นแต่เหล้าข้าวบ่แดก ค่ำมาบ่เป็นตาสะแตก แดกบ่เข้า !” มันก็เป็นเรื่องปกติธรรมดาของครอบครัว ก็ต้องมีเตือนกันบ้าง พ่อเฒ่านึกแกก็เชื่อฟัง ปรับตัวตามที่เมียบอกเตือนก็นับว่าพ่อเฒ่านึกเป็นคนที่เชื่อถือได้ !

วันหนึ่ง บักเลิศมันไปหาปลา มันมีโชคได้ปลาช่อนตัวใหญ่มาหลายตัว พ่อเฒ่านึกก็ไปชักชวนเพื่อนคอเดียวกันมาตั้งวง โดยมีปลาช่อนเผาเป็นกับแกล้ม และในวงเหล้าวันนั้น มีพ่อเฒ่านวน กับพ่อเฒ่าเดช มาร่วมสังสรรค์ด้วย ความสุขและม่วนซื่นในวงเหล้าจึงเกิดขึ้น !

“เป็นใด๋เสี่ยวนึก…กินเหล้าหลาย บักน้อยโต๋มันได้เรื่องอยู่บ้อ?” เสียงพ่อเฒ่านวนถามพ่อเฒ่านึก แต่พ่อเฒ่านึกไม่ตอบ มีแต่อมยิ้ม แล้วก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม พ่อเฒ่านวนเห็นว่าพ่อเฒ่านึกไม่ตอบก็หันไปถามพ่อเฒ่าเดช

“หมอเดชเด๋…บักน้อยโต๋เป็นจั่งใด๋?”

“เรื่องนั้นโต๋บ่ต้องถามเฮา…อาทิตย์ละสองยืนพื้น!”

พ่อเฒ่าเดชตอบยืนยันหนักแน่นแล้วว่าต่อ

“เฮาลุยหลายจนเกิดสงสารเมีย ก็เลยเว้นบ้าง ให้เมียเฮาได้พักผ่อนมาเจ็ดวันแล้ว!”

เสียงยืนยันของพ่อเฒ่าเดช ได้ยินไปถึงแม่เฒ่าเอี้ยงเมียของพ่อเฒ่านึก ที่นั่งทำน้ำจิ้มอยู่ในครัว แม่เฒ่าเอี้ยงเดินออกไปยืนอยู่ใกล้ ๆ วงเหล้าแล้วว่า

พ่อนวนเอ้ย ! พ่อเสี่ยวนึกเจ้าน่ะ แกสงสารเมียหลาย แกเว้นให้เมียพักผ่อนมาเป็นปีแล้ว !

หนังสือแนะนำ



บทความที่คุณอาจจะสนใจ

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com