#บันทึกชีวิต (๘) “แม่”
พ่อขอเงินย่าหนึ่งสลึงไปซื้อดินสอ ย่าไม่ให้ แต่เมื่อขอไปให้คนขอทาน โดยเฉพาะวนิพกพเนจร ที่มาเป่าแคน เล่นพิณ เล่นกะจับปี่หน้าบ้าน ย่าจะให้เสมอ แต่พ่อไม่ให้เขาทันที จะเดินตามเขาไป ฟังเขาเล่นหน้าบ้านโน้นบ้านนี้จนสุดหมู่บ้าน จึงให้ตังค์เขา แล้วเดินกลับบ้าน เบิกบานอิ่มใจในเสียงดนตรี
#บันทึกชีวิต (๗) “แม่”
ปู่ย่ามีลูก 14 คน เสียชีวิตตอนคลอดและตอนยังเด็ก 3 คน ย่าเลี้ยงลูกจนโต 11 คน บอกว่ารักลูกทุกคนเท่ากัน และย่าก็พยายามแสดงออกเช่นนั้น แม้เป็นธรรมดามนุษย์ ที่ในใจท่านคงรักหรือเป็นห่วงบางคนบางกว่าคนอื่น
บทเรียนชีวิต (๖)
คนสมัยก่อนมีลูกมากเพื่อจะได้มีแรงงานในการทำมาหากิน โดยเฉพาะการทำเกษตร เป็นสังคมยังชีพ ที่สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่เงิน แต่เป็นข้าว ใครมีข้าวก็มีความมั่นคง ต่อมาเป็นยุคอุตสาหกรรม เงินสำคัญที่สุด อยากได้ข้าวปลาอาหาร ข้าวของเครื่องใช้ก็ไปซื้อจากตลาด ไม่ต้องออกแรงทำเองก็ได้ ทำให้ผู้คนหาเงินกันเอาเป็นเอาตาย หลายคนก็ตายตามความตั้งใจ
บทเรียนชีวิต (๕)
หลังจากที่ปู่จากไป พิธีฌาปนกิจทางศาสนาเสร็จสิ้น ยังมีการสวดภาวนาที่บ้านตอนค่ำอีกสามวัน แต่ก็มีเพียงญาติพี่น้องลูกหลานและคนที่สนิทกันเท่านั้น
#ชะตากรรมกับเจตจำนงเสรี ฉบับที่ ๔
ปู่กลัวย่าไหม คงไม่มั้ง แต่ก็เกรงและรักย่าแน่ ตอนที่ย่าป่วยไปโรงพยาบาลที่สกลนคร ทุกครั้งปู่จะไปเยี่ยม ตอนเช้าจะให้จ๊อบ ลูกนายโก้ ซึ่งเป็นลูกลุงโกก ลูกชายคนโตของปู่ย่า จ๊อบเป็นเหลนคนโปรด ทวดจะให้ไปส่งข้าวต้มให้ย่าทุกเช้า ให้เงินค่ารถโดยสาร ไปถึงสกลนครก็นั่งรถเมล์ไปโรงพยาบาล ทวดจะให้รางวัลเหลนทุกครั้ง
#ชะตากรรมกับเจตจำนงเสรี ฉบับที่ ๓
ทุกวันปีใหม่ ลูกหลานเหลนจะพากันไปกราบขอพรปู่กับย่า ตอนนั้นท่านมีลูก 14 คน หลาน 39 เหลน 40 กว่า ท่านเป็นพี่คนโต มีน้องชายน้องสาวอีก 6 คน บรรดาหลาน ๆ ญาติพี่น้องของปู่และย่ามากันหมด เต็มบ้าน
#ชะตากรรมกับเจตจำนงเสรี ฉบับที่ ๒
ปู่เดินทางมาจากเวียดนามตอนกลาง จากหมู่บ้านไตรเล ตำบลกันล็อค จังหวัดฮาติ่น ไม่ไกลจากวินห์ บ้านเกิดของโฮ จี มินท์ ท่านเล่าว่า มาตอนอายุ 8 ขวบกับแม่และน้อง ๆ เดินเท้ามาระยะทาง 200 กิโลเมตร ใช้เวลากว่าสามสัปดาห์ ถึงท่าแขก แล้วข้ามมานครพนม ที่ทวด (พ่อของปู่) รออยู่กับญาติพี่น้องคนอื่นที่ล่วงหน้ามาก่อน
#บันทึกชะตากรรมกับเจตจำนงเสรี #บทเรียนชีวิต (๑)
ภาพที่จำติดตาได้มากที่สุดภาพหนึ่ง คือ พ่อของพ่อนั่งที่ม้าหน้าบ้าน มองไปข้างหน้าแบบไม่มีจุดหมาย ใจกำลังครุ่นคิด ประสาเด็กไม่ได้เข้าใจอะไรมาก ดูหน้าของพ่อแล้ว ท่านคงไม่ได้กำลังมีความสุขกับการฝันถึงอะไรบางอย่าง หากแต่กำลังเป็นทุกข์
#สิ่งมหัศจรรย์ที่เรียกว่าชีวิต
วันนี้ได้รับโทรศัพท์จากลูกที่เยอรมัน เขาเกิดวันที่ 11 เดือน 11 เวลา 9.11 น. เขาโทร.มาในวันเกิดของตัวเองเพื่อขอบคุณที่ทำให้เขาเกิดมา เลี้ยงดูและส่งเสริมสนับสนุนจนเขาเติบโตและพึ่งพาตนเองได้ มีอาชีพมั่นคง มีความสุขในชีวิตและการทำงาน เขาขอพรจากพ่อ
คอลัมน์ จดหมาย
หลายปีนานมาแล้ว วันหนึ่งผมขึ้นเวทีอภิปรายบรรยายร่วมกับ “พ่อเล็ก กุดวงศ์แก้ว” ผู้นำอินแปง ผู้ซึ่งจะพูดเป็นภาษากะเลิง หรือภาษาอีสานแนวหนึ่งโดยไม่ผสมไทย เขาบอกว่า “ผมได้ยินคนพูดคำว่าวิสัยทัศน์มาบ่อยมาก ไม่เข้าใจแปลว่าอะไร ผมคนบ้านนอกจบแค่ ป.๔ แต่เมื่อฟังบ่อยเข้าก็เลยคิดเองว่า อ้อ มันคือสิแป๋ว่า ส่องซอด นั่นเอง” แล้วแกก็หัวเราะดังตามสไตล์คนอารมณ์ดี
ปลดล็อคสุราไทย
เชื่อไหมว่า เหล้าสาเกของญี่ปุ่นมาจากสาโทของไทย อะวาโมริของญี่ปุ่นมาจากเหล้าขาวของไทยตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จากภูมิปัญญาที่บรรพบุรุษไทยได้สั่งสมมานับพันปี ไม่เชื่อให้ไปถามอาจารย์พิเชษฐ เวชวิฐาน คณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มทร.อีสาน วิทยาเขตสกลนคร
โลกเปลี่ยน เรียนรู้ อยู่รอด
โลกวันนี้เปลี่ยนไปเร็วมาก เร็วจนคนจำนวนมากตามไม่ทัน เมื่อตามไม่ทันก็เกิดปัญหาตามมาและนี่น่าจะเป็นไปตามทฤษฎีวิวัฒนาการของชาร์ลส์ ดาร์วิน ที่ว่า “คนที่จะอยู่รอดได้ไม่ใช่คนที่แข็งแรงที่สุด หรือฉลาดที่สุด แต่เป็นคนที่ปรับตัวได้ดีที่สุดต่างหาก”
การเขียนหนังสือ
เขียนบทความนี้ด้วยความระลึกถึง สนั่น ชูสกุล กัลยาณมิตรผู้จากไป คนใต้แต่หัวใจอีสาน รักสายลมแสงแดด ไม่ดูถูกคนจน ทํางานช่วยเหลือคนทุกข์ คนยากตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ลาว คำหอม หรือคุณลุงคำสิงห์ ศรีนอก ได้อ่าน ดอกไม้บานที่อิตาลี แล้วส่งข้อความสั้น ๆ นี้มาให้
"พระเจ้าเลือกมือทำงานนี้ ได้อย่างยอดเยี่ยม" ลาว คำหอม หรือคุณลุงคำสิงห์ ศรีนอก ได้อ่าน ดอกไม้บานที่อิตาลี แล้วส่งข้อความสั้น ๆ นี้มาให้ มีคุณค่าทางใจให้ผมเป็นอย่างยิ่ง
สนทนาเรื่อง “ดอกไม้บานที่อิตาลี” โดย ดร.ทิพวัลย์ ศรีจันทร์, เสรี พงศ์พิศ
การสนทนาเรื่อง “ดอกไม้บานที่อิตาลี” โดย ดร.ทิพวัลย์ ศรีจันทร์ (อ.ตุ้ม) กับผม เรื่องที่มาของไพรัชปรัชญานิยายเล่มนี้ และเรื่องราวต่างๆ แนะนำฉากหลังวิถีชีวิต ศิลปวัฒธรรมอิตาลี และจะมีตอนต่อๆ ไป เผื่อท่านจะได้รู้จักโรม ฟลอเรนซ์ โบโลญา เวนิส โดโลมิติ ซาร์ดีเนีย เนเปิล และอื่นๆ
