By

นัทธ์หทัย วนาเฉลิม

วันที่ลงจากเตียงผิดด้าน

เจ้าสุนัขพิตบูล หัวใหญ่ หน้าทะเล้น ที่มักโถมเข้ามาชวนเล่นราวตอร์ปิโดทุกคราวที่พบกัน บัดนี้ตาเหลือกลาน ขาทั้งสี่ข้างเหยียดเกร็ง น้ำลายฟูมปาก นี่มันอดทนต่อฤทธิ์ของยาพิษนั่นตั้งแต่เช้าเชียวหรือ ภาพนั้นทำให้หัวใจฉันกระตุกวูบ ที่หัวตาไม่มีการกะพริบตอบสนองเมื่อยามเคาะ เสียงจังหวะการทำงานของหัวใจเต้นพลิ้วระรัวเป็นสัญญาณว่าพร้อมจะยุติการทำงานภายใน ๒-๓ นาทีข้างหน้า หลอดเลือดจมหายไปกับกล้ามเนื้อจนยากที่จะควานขึ้นมา ต่อให้เป็นหมอเทวดาก็คงยากที่จะยื้อไว้

หลงฮอยอีศาน : บุญเดือนห้า

คำที่ว่า ‘เป็นคนเฒ่า นั่งเล่าความหลัง’ นั้นฉันเพิ่งจะเห็นแจ้งแก่ใจเอาก็ตอนที่ได้มาลงพื้นที่เพื่อเก็บข้อมูลเพื่อลงรายละเอียด ซึ่งผู้ที่เป็นแหล่งข้อมูลหากไม่เป็นภิกษุชราก็เป็นพ่อใหญ่แม่ใหญ่ทั้งสิ้น บางทีพวกท่านเหล่านั้นอาจจะกำลังเหงาด้วยลูกหลานนิยมมุ่งไปตายดาบหน้ากับความศิวิไลซ์ของเมืองหลวง

ชาวนาป้ายแดง

'ทำไมฉันจึงปลูกข้าวใส่กระถางไว้เต็มบ้าน' แทบทุกคนที่ทราบความก็ติงว่า 'ไปซื้อกินจะไม่ง่ายกว่าหรือ' ไอ้ง่ายน่ะมันก็ง่ายอยู่ แต่มันไม่ได้อารมณ์ ลองคิดดู ข้าวที่เราปลูก ฟูมฟักเองกับมือ ผ่านกระบวนการต่าง ๆ อย่างพิถีพิถัน รสชาติมันจะดื่มด่ำกำซาบขนาดไหน
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com