หมวดหมู่

นวนิยาย, เรื่องสั้น

ดอกขะเจียวจากโคกขี้แลน – บทนำ

“ทวดคือพ่อของปู่” สีโหเอ่ยชื่อบรรพบุรุษ “จารย์บุญคือ ทวดของปู่เฮือง...” “ถูกต้องแล้ว” แกบอกสีโห “ผมคือหลานแท้ ๆ ของจารย์แก้วกับย่าแพง”

เริ่มแล้วนวนิยายแห่งชีวิตที่ยังไม่เคยตีพิมพ์ ของ อุดร ทองน้อย เรื่อง “ดอกขะเจียวจากโคกขี้แลน”

จารย์แก้ว กับ จารย์บุญ สองเสี่ยวออกจากหมู่บ้าน เดินทางไกลไปหาเรียนวิชามาสร้างบ้านแปงเมือง บนยอดสูง'ภูปุ' ฐานส้องสุมกำลังของข่าเรอแดว สองเสี่ยวฝ่าด่านทดสอบโหดหินจนได้รับการต้อนรับ กระทั่งจารย์บุญได้ 'อีแพง' ลูกสาวผู้นำ - เพียกมมะแดง มาเป็นคู่ครอง ที่สำคัญจารย์บุญได้รับทอดดาบต้นตระกูลเผ่าข่า 'ดาบตาวฮางเซ็ง' มาไว้พิทักษ์รักษาและเพื่อกู้บ้านกู้เมือง

นิทานพม่า: หุ่นทั้งสี่

หุ่นตัวแรกแกะเป็นชาวสวรรค์ ให้ชื่อว่า "เทวา" แต่งด้วยเสื้อขาวสะอาดแกมสีทองห้อยยาวเป็นจีบพริ้วเหมือนปุยเมฆ หุ่นตัวที่สองแกะเป็นยักษ์ใหญ่ให้ชื่อว่า "ยักขา" มีเกล็ดสีเขียวมรกตห่อหุ้มทั่วร่างกาย มีอินทนูเหมือนแหลมทอง แหลมเปี๊ยบงอกออกมาจากไหล่ทั้งสองและจากศอกทั้งสอง หุ่นตัวที่สามแกะเป็นครึ่งคนครึ่งเทพให้ชื่อว่า "ซอคะยี" สีกายแดงเป็นประกายดังเพลิงปนด้วยจุดสีทอง หุ่นตัวสุดท้ายแกะเป็นดาบสให้ชื่อว่า "เขมะ" ใส่เสื้อยาวเรียบ ๆ ถือไม้เท้ายาวและอุ้มบาตร

นิทานพื้นบ้านพม่า: ไม่ใช่ปัญหาของเรา

พระราชานั่งปรึกษาหารือกับองคมนตรี พร้อมกับเสวยข้าวแตนโรยน้ำผึ้งแล้วน้ำผึ้งหนึ่งหยดก็ตกลงไปที่หน้าต่าง ข้าแต่พระราชา น้ำผึ้งหยดใส่ขอบหน้าต่าง พะย่ะค่ะ องคมนตรีถวายบังคมทูล ไม่เป็นไร มันไม่ใช่ปัญหาของเรา พระราชาตรัส แล้วหยดน้ำผึ้งก็ค่อย ๆ หยดลงไปจากขอบหน้าต่าง แล้วหยดแหมะลงไปบนพื้นข้างล่างพระราชวัง ตุ๊กแกตัวหนึ่งเห็นหยดน้ำผึ้งก็เริ่มมาเลียกิน

Short Fiction: ศึกของสัตว์

ผึ้งแอบมาทำรังอยู่ในหลืบใต้หลังคาเรือนไทยของปู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่มีใครรู้ ใกล้ชายคาริมคลองมีต้นมะพร้าวใหญ่เบียดคู่อยู่กับมะปรางเปรี้ยวกาวาง ฉันสอยมะปรางกิน ขี้เกียจปีนต้น จึงไม่รู้ว่ามีมดแดงชุม...

ตำนานรัก ขูลูนางอั้ว

ท้าวขูลูก็ขอให้แม่สื่อมาขอนางอั้วเคี่ยมอีกครั้ง และได้พูดทวงสัญญาคำมั่นที่จะให้ บุตร - ธิดา อภิเษกสมรสกัน แต่มารดาของนางอั้วเคี่ยมได้กล่าวถึงความโกรธเมื่อครั้งส้มเกลี้ยงจึงคืนสัญญาทั้งหมด เมื่อจนหนทางมารดาท้าวขูลูจึงอ้อนวอนขอให้ทำพิธีเสี่ยงสายแนน (แนน หมายถึงรกห่อหุ้มทารกแรกเกิด) ว่าเป็นเนื้อคู่กันหรือไม่ ผลการเสี่ยงทายว่า

นิทานบรูไน ภูเขาทองคำกับเมล็ดข้าว

กาลครั้งหนึ่ง มีภูเขาใหญ่มหึมาลูกหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยทองคำและสิ่งมีค่ามากมาย ใครๆ ต่างก็เรียกภูเขาลูกนี้ว่าภูเขาทองคำ มันสามารถเคลื่อนที่ไปไหน ๆ ได้ ซึ่งหากภูเขาลูกนี้ไปหยุดนิ่งที่เมืองใด เมืองนั้นก็จะร่ำรวยมั่งคั่งขึ้นมาทันที แต่ภูเขาลูกนี้ยังเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ เพื่อจะหาสถานที่ที่ดีและผู้คนมีคุณธรรมมากเพียงพอ

ตำนานทุ่งกุลาร้องไห้ เมืองนครจำปาขัน

เมื่อน้ำทะเลได้แห้งเหือดหมดแล้วนั้นบรรดาสัตว์น้ำต่าง ๆ มี ปู ปลา กุ้ง หอย เหรา แข้ เต่า และตะพาบน้ำที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบนั้นได้ตายหมด แล้วเน่าเหม็นส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งฟ้าขึ้นไปถึงพระนาสิกของพระอินทร์บนสวรรค์ชั้นฟ้า พระอินทร์ทนไม่ไหว จึงใช้นกอินทรีสองผัวเมียลงมากินซากสัตว์ที่ตายให้หมด นกอินทรีได้กินอยู่ประมาณครึ่งเดือนจึงหมด

นิทานอาเซียน – อินโดนีเซีย – กระจงเจ้าปัญญา

แล้วกระจงก็พาเสือโคร่งไปริมถนนใหญ่ ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้คอยเวลาที่คนจะเดินผ่านมา ไม่ช้าก็มีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งเดินกลับจากโรงเรียน เด็กคนนั้นมัวแต่พะวงอยู่กับการบ้านเสียจนไม่ทันสังเกตว่ามีสัตว์สองตัวกำลังแอบดูตนอยู่ "นี่น่ะหรือคน” เสือโคร่งถาม "โธ่เอ๋ย! แน่เสียยิ่งกว่าแน่ ข้าต้องมีอำนาจมากกว่าไอ้ตัวนี้แน่ๆ" มันพูดอย่างเยาะๆ

นิทานอาเซียน – สิงคโปร์ – บาดังผู้ทรงพลัง

เรื่องราวการกระทำอันลือเลื่องด้วยพลังแกร่งกล้าของบาดังขจรขจายไปถึงอาณาจักรเปลัค รายาแห่งแคว้นเปลัคเป็นอนุชาของรายาแห่งแคว้นสิงคปุระ ตกลงพระทัยจะส่งผู้ทรงพลังของพระองค์ ชื่อว่า เบนเดรัง มาท้าแชมเปี้ยนผู้ทรงพลังของพระเชษฐา พร้อมด้วยอัครเสนาบดีถือสารมาถวายพระเชษฐาด้วย

ตำนานวันสงกรานต์

นานมาแล้ว มีเศรษฐีอยู่คนหนึ่ง มีสมบัติเงินทองมากมาย แต่ไม่มีทายาทสืบสกุล จึงถูกยาจกผู้มีบุตรมากซึ่งอาศัยอยู่ใกล้กัน พูดจาดูถูก ว่าสมบัติของท่านแม้มีมากมาย ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะไม่มีทายาทไว้สืบสกุล เศรษฐีผู้นั้นจึงได้บวงสรวงทำพิธีขอบุตร แต่ผ่านมาเนิ่นนาน ก็ยังไม่สามารถมีบุตรได้ จนในที่สุด เศรษฐีก็ได้มาขอบุตรจากพระไทร พระไทรรู้สึกสงสาร จึงได้มาทูลขอจากพระอินทร์ พระอินทร์จึงให้ธรรมบาลกุมารเทวบุตรจุติลงมาเกิดเป็นบุตรของเศรษฐีผู้นั้น

นิทานพื้นบ้านไทยเขมร: กะเดิบโดง กะเดิบซลา

นางพูดยังไม่ทันขาดคำก็มีเสียงหนึ่งถามว่า “พูดจริงใช่ไหม?” นางก็ตอบว่า ใช่... ทันใดนั้นก็ปรากฎมีงูตัวใหญ่ตัวหนึ่งเลื้อยออกมาและเอาเสียมออกจากกอไผ่ให้ แม่นางกะเดิบโดง ตกใจมากที่เห็นงูใหญ่ขนาดเท่าต้นมะพร้าว แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเพราะได้ลั่นวาจาออกไปแล้วจึงถือความสัตย์

ตำนานเมืองฟ้าแดดสงยาง

พญาฟ้าแดดให้ช่างสร้างปราสาทเสาเดียวไว้กลางน้ำ โดยใช้ศิลาแลงในการก่อสร้างบริเวณนี้ปัจจุบันเรียกว่า "โนนฟ้าแดด" นอกนั้นยงมีการขุดสระไว้รอบเมือง มีคูค่ายและเชิงเนิน มีหอรบอย่างแข็งขัน สระที่ขุดไว้ในปัจจุบันเป็นหนองน้ำสาธารณะ เมืองลูกหลวงของเมืองฟ้าแดดคือ เมืองสงยาง มอบให้อนุชาชื่อ พญาอิสูรย์ (เจ้าฟ้าระงึม) เป็นผู้ครองเมือง เมืองทั้งสองห่างกันประมาณ 2 กิโลเมตร เลยรวมเรียกว่า "เมืองฟ้าแดดสงยาง"

นิทานเรื่อง: น้ำตานกจิ๊บน้อย

นกจิ๊บน้อยผัวเมียทั้งคู่ อาศัยอยู่คางพระฤาษี มีลูกนำกัน 4-5 โต ผูเป็นแม่กะฮักซูคน ลางมื้อแม่กะไปหาหนอนมาซูลูกกิน ลางมื้อผัวกะไปหาหนอนซูลูกกิน สลับคับเค้ากันไป จากวันเป็นเดือน ทางผัวเผิ่นมื้อนี่กะไปหาแนวกินแนวอยากมาให่ แต่ว่าเผิ่นไปเห็นดอกบัวริมสระ เผิ่นเลยไปตอดกินเกสรบัว จนลืมเวลา จนว่าค่ำดอกบัวกะเลยหุบเอาเผิ่น เมือบ้านกะบ่ได้ ทางเมียกะเป๋จ่มเป้ด ว่าไปทางได๋น้อ เผิ่นคือบ่เคยเถลไถลจั่งซี่ เทิงเว้า เทิงจ่ม เทิงไห้ กระซิกๆๆๆ (ตาหลูโตนแท้นอ)
WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com