เขียนโดย

"ทิดโส สุดสะแนน"

ผู้ใหญ่ เล่าให้ฟัง

ข้อเท็จจริงจะเป็นอย่างไร ขอให้ฟังไว้เป็นเรื่องเล่าก็แล้วกัน สมัยก่อนคนไทยจะพูดถึงเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์ เรื่องศักดินาสถาบันไม่ได้ ถึงได้ก็กระซิบกระซาบในกลุ่มคอเดียวกัน...

สื่อสิ่งพิมพ์

ผมไม่ใช่คนหัวใหม่ไอที แต่จัดอยู่ในพวกโลโบราณมากกว่า เครื่องเล่นคนรุ่นใหม่ โทรศัพท์มือถือก็ได้แต่โทรออกและรับเข้า สมาร์ทโฟนก็เล่นไม่เป็น แต่พอดูได้

เรื่องลี้ลับแปลก ๆ

เชื่อว่าคนไทยชาวพุทธส่วนมากเคยมีประสบการณ์กับเรื่องมหัศจรรย์แปลก ๆ มาบ้างในชีวิต จะน้อยจะมากต่างกันไป วันนี้มีเรื่องลี้ลับ มาเล่าสู่กันฟัง

ผิดที่ผิดทาง ผิดจังหวะ การนำเสนอที่ขาดทักษะ

การทำอะไรผิดที่ผิดทาง ตามคำโบราณว่า “ผิดฝั่งผิดฝา” โดยขาดการไตร่ตรอง หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์อาจเกิดผลเสียมากกว่าผลดี จะโดยเจตนาหรือไม่ก็ตาม คนโบราณจึงเตือนให้เอาใจเขามาใส่ใจเรา คือให้ประเมินความรู้สึกของคนอื่นด้วย หรือจะพูดให้เป็นวิชาการหน่อยก็คือ “การนำเสนอที่มีทักษะ” จึงน่าจะนำมาเป็นแง่คิดในข้อเขียนฉบับนี้ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

คนพากย์หนัง

สมัยก่อนหนังเสียงในฟิล์มยังไม่มี ไม่ว่าหนังไทย ฝรั่ง อินเดีย ต้องใช้นักพากย์ ถ้าหนังฉายในโรงเก็บเงินก็จะมีนักพากย์ ชาย หญิงพากย์คู่ หรือชายเดี่ยวคนเดียวพากย์ทุกเสียง เสียงชายหญิง เสียงเด็ก คนแก่ เหมาหมด รับค่าตัวคนเดียวนักพากย์หนังแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท คือ นักพากย์หนังเร่ หนังขายยานำรถเร่ไปปักจอฉายตามอำเภอ จังหวัดต่าง ๆ ให้ชมฟรี อาศัยโฆษณาขายยาของบริษัทฯ นักพากย์ประเภทนี้ต้องรอบจัด พากย์หนังด้วยโฆษณาขายยาด้วยส่วนอีกประเภอคือนักพากย์มืออาชีพพากย์หนังโรง ที่จังหวัดอุบลฯ ยุคนั้นดังที่สุดคือ “ดาราพร” และดังมากคือ “โกญจนาท” ขนาดโรงหนังอำเภออำนาจเจริญถือว่าเป็นโรงหนังระดับ ๒ “ดาราพร” เคยมาพากย์แต่ “โกญจนาท” ไม่เคยมาพากย์ที่โรงหนังอำเภออำนาจเจริญเลย คนอำเภออำนาจบ้านผมได้ยินชื่อเสียงกิติศัพท์ของ “โกญจนาท” พอสมควรใครอยากฟังสำนวนการพากย์ของ “โกญจนาท” ต้องเดินทางเข้าตัวเมืองอุบลฯ ไปดูที่โรงใหญ่...
WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com