นิตยสารทางอีศาน ฉบับปัจจุบัน

Sticky Post

ทางอีศาน ฉบับที่ 172

นิตยสาร “ทางอีศาน” เข้าสู่ปีที่ ๑๕ทางอีศาน ฉบับที่ ๑๗๒ ปีที่ ๑๕ ประจำเดือนสิงหาคม ๒๕๖๙ ได้เผยแพร่หน้าปกออกมาแล้วตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา นิตยสาร “ทางอีศาน” ยังคงทำหน้าที่เป็นพื้นที่บันทึกเรื่องราวของผู้คน ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ภูมิปัญญา และวิถีชีวิตของชาวอีสาน เพื่อส่งต่อความทรงจำจากรุ่นสู่รุ่นฉบับเดือนสิงหาคมนี้ มีเรื่องราวที่น่าสนใจหลากหลาย อาทิ – บันทึกชีวิต เบื้องหลังความเป็นวีรชนของพ่อ – ครอง จันดาวงศ์– สามัญชน และประชาธิปไตย ในระบบทุนนิยม (ไทย)– ๑๗ ปีชุมชนบ่อแก้ว จากว...
Read More

เรื่องเด่น

{"page-item-id":"box1_2","title-type":"left","title":"\u0e40\u0e23\u0e37\u0e48\u0e2d\u0e07\u0e40\u0e14\u0e48\u0e19","title-background":"","title-link":"","category":"","tag":"tes173","num-fetch":"4","blog-style":"blog-widget-large","with-feature":"enable","with-tag":"disable","blog-size":"3","blog-layout":"carousel","num-excerpt":"0","thumbnail-size":"post-widget-left-featured","feature-thumbnail-size":"medium","orderby":"date","order":"desc","offset":"","pagination":"disable","enable-sticky":"enable","margin-bottom":"0","carousel":true,"carousel-class":" newsstand-blog-ajax "}

ข่าวเด่น / บทความล่าสุด

ชวนบันทึกความทรงจำผ่านภาพถ่าย “ปราสาทเมืองต่ำ ความทรงจำที่มีคุณค่า”
ชวนบันทึกความทรงจำผ่านภาพถ่าย “ปราสาทเมืองต่ำ ความทรงจำที่มีคุณค่า”

ตุลาคม 3, 2026

บทบรรณาธิการ นิตยสารทางอีศาน ฉบับที่ ๑๗๓ เดือนกันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙
บทบรรณาธิการ นิตยสารทางอีศาน ฉบับที่ ๑๗๓ เดือนกันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙

กันยายน 4, 2026

จากการทำงาน สู่การส่งต่อวัฒนธรรม
จากการทำงาน สู่การส่งต่อวัฒนธรรม

กันยายน 2, 2026

เบื้องหลังความเป็นวีรชนของพ่อ – ครอง จันดาวงศ์ –
เบื้องหลังความเป็นวีรชนของพ่อ – ครอง จันดาวงศ์ –

สิงหาคม 31, 2026

ประเพณีแห่เทียนพรรษาอำเภอประโคนชัย ประจำปี ๒๕๖๙
ประเพณีแห่เทียนพรรษาอำเภอประโคนชัย ประจำปี ๒๕๖๙

สิงหาคม 18, 2026

previous arrow
next arrow

เมื่อเรื่องราววัฒนธรรมถูกส่งต่อ ผ่านหน้าหนังสือหนึ่งเล่ม

เมื่อเรื่องราววัฒนธรรมถูกส่งต่อ ผ่านหน้าหนังสือหนึ่งเล่มภาพหนึ่งภาพอาจไม่ได้บันทึกเพียงเหตุการณ์ หาก...
Read More

จากใจทางอีศาน

ศิลปวัฒนธรรม และประวัติศาสตร์

# อิสราเอลกับอิหร่านรบกันสามพันปี เขียนโดย “เสรี พพ”

ใครที่คุ้นกับเพลง Va Pensiero จาก Nabucco โอเปร่าของแวร์ดี มักเห็นภาพ “เชลยศึก” ชาวยิวที่โหยหาบ้านเกิดเมืองนอน “คิดถึงบ้าน” เพราะถูกจับไปเป็นเชลยที่กรุงบาบิโลน ระหว่างปี 597-539 ก่อน ค.ศ.

มนต์เพลงอีศาน

Visions for Mo Lam in Mainland Southeast Asia : การก้าวข้ามพรมแดนทางวัฒนธรรมดนตรี

In the old days music of Isan or Northeast Thailand was rarely known or appreciated by outsiders. It was considered an inferior music; the musicians and singers (molam) were looked down by people or musicians of other cultures. The Isan people themselves, especially educated people---college students and professors, also felt insecure in their arts.

เพลงรำโทน มาจนถึงเพลงรำวง

กลองโทนของภาคอีสานที่ใช้กันประจำมีอยู่ ๒ แบบ ตัวกลองทำด้วยไม้เนื้อแข็ง หนังหน้ากลองจะใช้หนังวัว โทนชนิดนี้เวลาตีจะมีเสียงดังแน่นและเป็น ที่นิยมใช้ เพราะใช้ได้ทนนานคุ้มค่า

“ลูกทุ่งอีสาน” เพลงไทยหรือเพลงลาว

แวะผ่านไปดูช่องยูทูป “ครูสลา คุณวุฒิ OFFICIAL” ที่มีคนติดตามมากกว่า 2 แสน ได้เห็นคอนเทนต์ใหม่ ๆ คือ “ไทบ้าน The Cover” โดยนำนักร้องประกวดที่ไม่ได้แชมป์ทางหน้าจอทีวีมาร้องเพลงดัง ตามเทรนด์คัฟเวอร์เพลง

งานนักร้อง เพลงรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน

ในฐานะที่ผู้เขียนตอนนั้น นอกจากจะเป็นนักแต่งเพลงแล้วยังเป็นนักข่าวบันเทิงสัมผัสชีวิตของดารา นักร้อง ศิลปินคนดังพอสมควร จึงแวบไอเดียจะแต่งเพลงเพื่อเป็นตัวแทนให้ศิลปินที่ต้องทำหน้าที่เป็นคนของประชาชน ให้ความสุขความบันเทิงแก่แฟน ๆ อาจมีบ้างที่แฟนเพลงบางคนเข้ามาชื่นชมคลุกคลีมีจุดประสงค์แตกต่างกันไป ศิลปินนักร้องต้องขายเสียงหาเลี้ยงชีพได้รับการชื่นชมอุดหนุนจากบรรดาแฟน ๆ บางครั้งในสายตาของคนภายนอกอาจมองในแง่ไม่ดี

“นพดล ดวงพร” หัวหน้าวงดนตรี เพชรพิณทอง ครูใหญ่คำเม้า แห่งบ้านหนองหมาว้อ

๔ ผู้สร้าง ทางดนตรี แบบมีศิลป์ ทั้งเสียงพิณ เสียงแคน แสนสุขสันต์ วงดนตรี เพชรพิณทอง คลองในพลัน สร้างศิลปิน ลือลั่น ทั่วแดนไทย ครูนพดล ดวงพร กระฉ่อนชื่อ เป็นผู้ถือ วัฒนธรรม นำสมัย วงดนตรี พูดอีสาน กังวานไกล ๔ เสาหลัก นี้ไซร้ ให้จดจำ

หมอลำ และวาดลำ

หมอลำ หมายถึงผู้มีความเชี่ยวชาญในการลำ จนสามารถใช้ศิลปะการลำเป็นอาชีพสำหรับทำมาหากินเลี้ยงตนเองได้ วาดลำ หมายถึงลำนำหรือทำนองลำ ซึ่งเกิดจากฉันทลักษณ์และเสียงสูงต่ำ สั้นยาว ของถ้อยคำที่ประกอบขึ้นเป็นบทกลอนที่เรียกว่า กลอนลำ

อีสานบ้านเฮา

# “ทางอีศาน” ตีฆ้องร้องป่าว

# “ทางอีศาน” ตีฆ้องร้องป่าว ชวนเชิญเพื่อนมิตรพี่น้องสมัครสมาชิก และช่วยกันขยายสมาชิก เดือนพฤษภาคม 2569 นี้ นิตยสารรายเดือน “ทางอีศาน” ก้าวสู่ปีที่ 15 ...
Read More

งานอบรมหัวข้อ “อ่านออกเขียนได้สอนง่ายนิดเดียว”

งานอบรมหัวข้อ “อ่านออกเขียนได้สอนง่ายนิดเดียว”เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ที่โรงเรียนบ้านโคกเขาพัฒนาได้รับความสนใจจากคุณครูผู...
Read More

อีสานแซบ

‘ลาบปู’ กินสะเดาบานคู่กับลาบปูยามค่ำ

วิธีการปรุงลาบปูคือง่ายมาก โดยเริ่มจากใส่เกลือลงในอ๋อปูสักหนึ่งช้อนชา แล้วบีบมะกอกสุกตามลงไปสักลูก มะกอกสุกให้รสเปรี้ยวนวลเข้ากันได้ดีกับเมนูปูนาหน้าหนาว เครื่องชูรสมีแค่นี้ หากยังขาดเปรี้ยวและเค็มก็ให้เติมเกลือและมะกอกเพิ่ม หลังจากนั้นให้ใส่พริกป่นตามไป และใส่ข้าวคั่วพร้อมต้นหอมผักชีเป็นอันดับสุดท้าย

ความทรงจำครั้งยังเยาว์

การนำเอาใบย่านางมาปรุงเป็นอาหาร จึงนับเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านแต่ดั้งเดิมที่คิดค้นได้อย่างชาญฉลาด อีกทั้งในเห็ดฟางให้วิตามินซีสูงต่อร่างกาย เป็นอาหารที่ให้คุณค่าทางโภชนาการสูง ดังนั้นในแกงเห็ดฟางใบย่านางหนึ่งจานนั้นจะประกอบไปด้วยผักพื้นบ้านอันมีประโยชน์ต่อร่างกายนานัปการ และจัดได้ว่าเป็นอาหารเมนูสุขภาพอีกจานหนึ่ง

นวนิยาย: กาบแก้วบัวบาน (๖)

“เจ้าก็รู้” เวียงจันทราย้ำคำพูดเสียงแจ่มใส “ที่ตระหง่านอยู่ต่อหน้าเจ้า คือเจดีย์พ้นทุกข์ ใครก็ตามที่มุ่งสู่ทางพ้นทุกข์ แต่ละคนดั้นด้นมากราบไหว้องค์เจดีย์ นั้นคือภารกิจพวกเขา ส่วนจะพ้นทุกข์หรือไม่ขึ้นอยู่กับวิธีการของแต่ละคน” ตวัดสายตากลับมาจ้องมองหน้าเหมราชเหมือนจะค้นหาอะไรบางอย่างที่ซ่อนลึกอยู่ในดวงตา “ทั้งเจ้า ทั้งข้า ทั้งองค์เจดีย์และผู้มากราบไหว้ ล้วนแต่มีภารกิจด้วยกันทั้งนั้น และภารกิจยังไม่สิ้นสุด”

เรื่องสั้น : กำแพง

ไอ้ห่า! มึงต่อยกับกูไหม ? ขบวนกลองยาวงานบวชพลันหยุดชะงัก จากขบวนแห่นาคกลับตาลปัตรเป็นสังเวียนมวยอย่างช่วยไม่ได้ หนุ่มเลือดร้อนรุ่นใหญ่ผมสองสีกลับมาท้าตีท้าต่อยกันกลางงานเหมือนเด็กวัยรุ่น

นวนิยาย : กาบแก้วบัวบาน (๕)

ข้าไม่มีเวลาได้ท่องเที่ยว ชายชุดขาวพูดด้วยสีหน้าขึงขังจริงจัง “บรรพบุรุษข้าเคยไปทวารวดี และศรีอโยธยา ปู่ข้าท่องลุ่มน้ำบางกอกมาแล้ว พ่อข้าบอกว่า เคยท่องเมืองล้านนา เมืองล้านช้าง แต่พ่อข้าห้ามนักห้ามหนา อย่าท่องเมืองรัตนโกสินทร์” หยุดหายใจ มองจ้องเข้าไปในดวงตาของเหมราชแล้วพูดเสียงหนัก ถ้ากรุงเทพฯ ที่เจ้าพูดถึงเป็นเมืองรัตนโกสินทร์ พ่อข้าห้ามไปเด็ดขาด

จดหมายจากนักอ่าน

คำรำลึก ของ ฉัตรทิพย์ นาถสุภา

คุณทองแถม นาถจำนง ข้าพเจ้ารู้จักกับคุณทองแถม นาถจำนง มาประมาณ 15 ปีเท่านั้น แต่รู้สึกคิดถึงและอาลัยท่านมากเมื่อท่านจากไป...
Read More

จดหมายจากผู้อ่าน

ขอแจ้งให้สมาชิก และพี่น้องปล้องปลายทราบทั่วกันในที่นี้เลยว่า มีข่าวสารข้อเขียนเรื่องราวใด ๆ ให้ติดต่อสำนักที่อยู่กรุงเทพฯ แห่งเดียวเท่านั้นขอบพระคุณคุณพ่อประสาสน์ รวมทั้งคุณพ่อบุญเลิศ สดสุชาติ ในความเมตตาส่งข้อเขียนและคำพรมาให้ชาวคณะทางอีศานเป็นประจำครับ

จดหมาย

นิตยสารทางอีศานได้มอบความรักและเมตตาต่อผมและคณะ  ในการจัดพิมพ์ “บันทึกการสำรวจวิถีชีวิตลุ่มน้ำเสียวใหญ่” ผมรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก จนไม่อาจที่จะสรรหาคำพูดใดมาพรรณนาได้

ใบหน้านักอ่าน ทางอีศาน

แม่ใหญ่หนา พิบูล อายุ 84 ย่าง ชาวบ้านป่าสังข์ อ.จตุรพักตรพิมาน จ.ร้อยเอ็ด จบ ป.4 “ภาษาไทยนี่แข่งได้ ภาษาอื่นถ้าได้เรียนกะสิได่คือกัน” แม่ใหญ่ว่า แม่ใหญ่ตำหมากกินแล้วมานั่งอ่านทางอีศาน ไล่ไปตั้งแต่หน้าคณะผู้จัดทำ สารบาญ . . .

นิตยสารทางอีศาน

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com